“Abdullah ibn-i Ömer(r.a.) şöyle demiştir:
Uzun bir ömür sürdüm. Bizim her birimize Kur’an’dan önce iman veriliyordu. Sonra öyle insanlar gördüm ki, onlara imandan önce Kur’an veriliyor, o da Fatiha’dan sonuna kadar onu okuyor, ama ne emrettiğini, neleri yasakladığını ve nelerin bellenmesi gerektiğini bilmiyor.”
“Bugün Allah’ın koyduğu pak hükümleri bırakıp dün söylediğini bugün yalanlayan insanoğlunun çıkardığı kanunlara gidenler acaba ne kadar ‘Kur’an benim kitabımdır.’ demeye hak sahibidirler?”
Kur’an’ın indiriliş gayelerinden birisi de, insanların anlaşmazlığa düştüğü meselelerde hüküm vermesi ve kendisi ile insanları arasında hükmedilmesidir. Yani Kur’an hüküm kitabıdır; bugünün tabiriyle bir “ANAYASA” dır.