“ ‘Mutsuzluk, acı diyorlar’ dedi Piyer... Biz, bizi alışılmış yoldan çıkarırlarsa her şey mahvolacak sanıyoruz; ama birdenbire yeni, daha iyi bir şey başlıyor. Hayat var oldukça mutluluk da var. İleride çok ama çok şey var.”
“Güzel. Demek eski dostlarınla tanıştıracaksın beni. Benim hiç eski dostum yok, biliyor musun Ahmet? Tüm dostlarımın vücutları da başlarıyla orantılı bir şekilde büyüyüp gelişince alıştılar yaşamaya. Bir ben kaldım bu halde. Aralarına karışamayınca da başkalarının eski dostu hep ben oldum. Unutulup unutulup içki masalarında hatırlanan bir özlü söze döndüm.”
“Sen de büyümek isteyenlerden miydin Ahmet? Akşamları uyanıp uyanıp tekrar uyuyamayanlardan mıydın? Hiç durmadan nereye gitmesi gerektiğini düşünüp hiçbir yere gidemeyenlerden miydin yoksa?