Ben Ömer Hayyam’ın yeterince anlaşıldığını düşünmüyorum. Bazılarınca çarpıtılmış bazılarınca da yüceltilmiş bir tavır var. Açıkçası bu konuda bir taraf değilim ama okurken çok zevk aldım. Şaraptır kadındır ayrı bir yana; niyetini, isteğini, idealini anladım. Katıldığım yerler olduğu gibi benimle uyuşmadığı noktalara da sıklıkla denk geldim. Ama en önemlisi bazen eleştirel üslubuyla bazen de kıvrak zekasıyla son dönemlerde en çok güldüğüm kitap oldu.
Onun öyle bir tarzı var ki, hitap edeceği insan kitlesi o kadar bariz ki ben daha okurken bile Ömer hayyamı çok sevecek onlarca kişiyi kendi hayatımda seçebildim. Resmen tek tek isim verip , “bu sever, bu kesin sever, bu var ya bayılır.” diyecek oluyorum.
Bence eksik kalınmaması, öğrenilmesi okunması gereken bir kalem. Kesinlikle şans verin derim.
Ömer Hayyam'ın rubaileri, genellikle yaşamın geçiciliği, ölümün kaçınılmazlığı, aşkın önemi, şarabın keyfi gibi temaları işler. Rubailerde, insanın dünyadaki konumu, hayatın anlamı, kader, özgür irade gibi felsefi sorulara da değinilir. Hayyam'ın rubaileri, genellikle karamsar bir bakış açısını yansıtır gibi görünse de, aslında yaşamın her anının değerini bilmeyi ve anı yaşamayı öğütler.
Titanik'te rubaileri batmak
Kitabı gerçekten beğendim.
4. Kitap kısmında biraz sıkılmış olsam da kitap gayet akıcıydı.
Hikayemiz 1072 yılında Semerkant sokaklarında Ömer Hayyam ile başlar. Haksız yere davalık olan Hayyam, kadının ona sunduğu saygı ve sevgiyle başlatmıştır hikayesini.
Kadı, Hayyam'a özel üretim bir defteri hediye eder ve bu deftere zaman zaman rubailerini yazan Hayyam'ın sırlarına kapı açmış olur.
Dönemin büyük ismi, Selçuklu veziri Nizamülmülk'e ve sapkın tarikatiyle Hasan Sabbah'ın kendini bulma sürecine de ayna tutulması 
Fedailerin Kalesi Alamut kitabını tekrar okuma isteği uyandırıyordu.
Rubailerin daha sonra kaosta kaybolması ve kitabın ikinci yarısında 20. Yüzyıla dönülüp bulunması ve Titanik'e kadarki sürecini başarılı bir şekilde kurgulayan yazarımız temelde doğudaki aydınlara, gelişmelere ışık tutarken bir yandan da patlak veren mezhep savaşları, yozlaşmaları da göz önüne seriyor. Aslında kaybolan ya da bulunan rubailer değil de bir kültür gibi aktarılmış bence.
Pek tarafsız olduğunu söyleyemem, Türkler konusunda çok objektif olmadığını düşünüyorum.
Okunması gereken eserlerden biri olduğu kanısındayım.
Fedailerin Kalesi Alamut kitabını tekrar okuma isteği uyandırıyordu.
Rubailerin daha sonra kaosta kaybolması ve kitabın ikinci yarısında 20. Yüzyıla dönülüp bulunması ve Titanik'e kadarki sürecini başarılı bir şekilde kurgulayan yazarımız temelde doğudaki aydınlara, gelişmelere ışık tutarken bir yandan da patlak veren mezhep savaşları, yozlaşmaları da göz önüne seriyor. Aslında kaybolan ya da bulunan rubailer değil de bir kültür gibi aktarılmış bence.
Pek tarafsız olduğunu söyleyemem, Türkler konusunda çok objektif olmadığını düşünüyorum.
Okunması gereken eserlerden biri olduğu kanısındayım.
Ömer Hayyam (1048-1131), İranlı büyük bir polimat, matematikçi, astronom, filozof ve şairdir. Asıl adı Gıyaseddin Ebu’l-Feth Ömer İbni İbrahim el-Hayyam’dır. “Hayyam” lakabı babasının çadırcı mesleğinden gelir. Doğu’da bilim insanı kimliğiyle, Batı’da ise özellikle Rubaiyat (Rubailer/Dörtlükler) adlı şiirleriyle tanınır. Rubai, dört dizeden oluşan ve genellikle “aaba” kafiye şemasıyla yazılan klasik bir Fars şiir formudur. Hayyam bu formu ustalıkla kullanarak felsefi derinlik katmıştır.
Hayyam, Nişabur’da doğup büyümüş, Semerkant ve Isfahan’da bulunmuştur. Matematikte cebir üzerine önemli çalışmalar yapmış (kübik denklemler), astronomide Celali Takvimi’ni geliştirmiş, fizik ve felsefe alanlarında eserler vermiştir. Rubaileri ise ölümünden sonra derlenmiştir; kendisine atfedilen yüzlerce dörtlük arasında hangilerinin gerçekten ona ait olduğu tartışmalıdır. En güvenilir derlemelerde 100-300 civarı rubai bulunur. Türkçe’de en bilinen çeviriler Sabahattin Eyüboğlu ve diğer klasik tercümelerdir.
Hayyam’ın rubaileri, kısa formlarına rağmen derin felsefi sorgulamalar içerir. Ana temalar şunlardır:
Hayatın Kısa ve Geçiciliği (Transience): Dünya bir han gibi; gelen gider. Geçmiş ve gelecek masaldır, önemli olan “an”dır (Carpe Diem). Ölüm kaçınılmazdır, bu yüzden zevkleri kaçırmamak gerekir.
Varoluşsal Sorgulama ve Kader: Evrenin sırrı akılla tam çözülemez. Tanrı, kader, ölüm sonrası hayat gibi konulara ironik ve şüpheci yaklaşır. Bazı rubailerde kaderin oyuncağı olan insan imgesi vardır.
Şarap, Sevgili ve Zevk: Şarap sıklıkla mecazi kullanılır; tasavvuftaki gibi ilahi aşkı veya dünyevi zevki simgeler. Eleştirmenler onu “şarapçı” diye ansa da, bu imgeler ikiyüzlülüğe, dini gösterişe ve faniliğe karşı bir başkaldırıdır. Sevgili de hem dünyevi hem ilahi güzelliği temsil
O kadar güzel ki… Her dize bir anlam bir anlam bir ablam daha eleştirilen bir kitap fakat yüklediğiniz manaya göre değişir. Kötü bir nazarla bakarsanız o şekilde diğer bir manayla bakarsanız farklı şekilde bir derinliği olan; etkileyici ve ruhu canlandıran bir o kadar da gerçeklerden daha üst bir sayfada düşündüren şiirlere sahip bir eser. Daha önceden bir kere daha okumuştum ve bu sefer sesli dinledim ve daha hoş oldu
Kitapta; İranlı şair ve bilgin Ömer Hayyam'ın hayatına kısaca değiniyor rubaîlerinden örnekler veriliyor.
Yer verilen rubailerin konusu genelde aşk, şarap, insan yaşamı, yaşama sevinci, varlık, yokluk gibi konulardan oluşuyor.
