Kişisel gelişime başlangıç temel bilgileri bulabileceğiniz kısacık bir kitap. Tek seferde değil defalarca okunması gereken bir başucu kitabı. Zihnimizdeki prangalardan arınmak için vazgeçilmez bir eser
“Kendi rüyanın ustası olmak önemli. Bu yüzden Toltekler rüya ustalarıdır. Hayatınız rüyanın ifadesidir ve yaşam bir sanattır. Eğer rüyadan zevk almıyorsanız istediğiniz her an yaşamınızı değiştirebilirsiniz.”
Kitabın başlarında görülen, işitilen her şeyin rüya olduğu ve günün yirmi dört saati rüya görüldüğü savı üzerinde durulmuştu. Bu ifadeyi rüya kavramının bildiğimiz anlamına aykırı bir düşünce yapısı olarak değerlendirmiştim ve mantığıma da çok yatmamıştı açıkçası. Daha 25. sayfada 
Don Miguel Ruiz aktarmaya çalıştığı bilgilere karşı şüpheci bir role büründürmüştü beni. Bu durumda kitabın halihazırda 122 sayfa olduğunu belirtmek isterim…(Rolü değiştirmek için fazla vakti yoktu ama sözlerin yaratıcı gücü konusunda o kadar haklıydı ki bir anlaşmaya varabildik :))
“Dikkatimizi kullanarak tüm realiteyi, tüm rüyayı öğrendik.”
Bak şimdi…Realite ve rüya kavramlarına aynı cümle içerisinde, nasıl aynı eylemi karşılaması için yer verebildik?
Bir gerçekliğin içinde rüyaya kaptırabiliriz kendimizi ama rüyalarımızı gerçeğe dönüştürmeden önce realiteden bahsetmemiz pek mümkün değil. Ayrıca her yaşamın gerçekliği rüya değil, bazıları gözlerini kabusa açıyor.
Demem o ki yaşam gerçektir ve rüya olarak yansıtılan bir durumda nasıl realiteden bahsedilebilir aklım pek almıyordu. Sonrasında okudukça fark ettim ki Tolteklerin olayı bu. Hayal ettikleri hayatı ellerindeki bilge dokunuşla işleyerek gerçek kılıyorlar. Rüyalarını gerçekleştiriyorlar. Bu onların gerçekliği oluyor. Hiç kimse tarafından onlara dayatılmayan, kendi gerçekliklerini var ediyorlar. Bu yüzdendir ki her şey sahtelikten uzak, olabildiğince gerçek ve rüyalarındaki kadar parlak…
Hatta arttırıyorum, bunu herkesin başarabileceğini savunuyorlar. Sözlerinizle özenli olduğunuzda, hiçbir şeyi kişisel
Don Miguel Ruiz aktarmaya çalıştığı bilgilere karşı şüpheci bir role büründürmüştü beni. Bu durumda kitabın halihazırda 122 sayfa olduğunu belirtmek isterim…(Rolü değiştirmek için fazla vakti yoktu ama sözlerin yaratıcı gücü konusunda o kadar haklıydı ki bir anlaşmaya varabildik :))
“Dikkatimizi kullanarak tüm realiteyi, tüm rüyayı öğrendik.”
Bak şimdi…Realite ve rüya kavramlarına aynı cümle içerisinde, nasıl aynı eylemi karşılaması için yer verebildik?
Bir gerçekliğin içinde rüyaya kaptırabiliriz kendimizi ama rüyalarımızı gerçeğe dönüştürmeden önce realiteden bahsetmemiz pek mümkün değil. Ayrıca her yaşamın gerçekliği rüya değil, bazıları gözlerini kabusa açıyor.
Demem o ki yaşam gerçektir ve rüya olarak yansıtılan bir durumda nasıl realiteden bahsedilebilir aklım pek almıyordu. Sonrasında okudukça fark ettim ki Tolteklerin olayı bu. Hayal ettikleri hayatı ellerindeki bilge dokunuşla işleyerek gerçek kılıyorlar. Rüyalarını gerçekleştiriyorlar. Bu onların gerçekliği oluyor. Hiç kimse tarafından onlara dayatılmayan, kendi gerçekliklerini var ediyorlar. Bu yüzdendir ki her şey sahtelikten uzak, olabildiğince gerçek ve rüyalarındaki kadar parlak…
Hatta arttırıyorum, bunu herkesin başarabileceğini savunuyorlar. Sözlerinizle özenli olduğunuzda, hiçbir şeyi kişisel
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Sade diliyle hayatı ve insan ilişkilerini sorgulatan kişisel gelişim kitaplarından biri. Kitabın temelinde dört basit ama uygulanması zor ilke var. Okuması kolay olsa da, asıl etkisi okuduktan sonra günlük hayatta bu ilkeleri düşünmeye başlayıp uygulamaya çalıştıkça ortaya çıkıyor.
toltek
Kitap standart inanç sisteminden diğer bir ifadeyle bildiğimiz semavi dinler ve dünyada bilinen inanç sistemlerinin dışında farklı bir şekilde bakmayı anlatıyor.
Çok ilginçtir ki diğer dinlerin inanış felsefesini anlatırken Hristiyanlıktan Yahudilikten Budizm’den örnekler verirken hiç İslamiyet‘ten örnek vermiyor.
 Günümüzde inananlara olan üç semavi din varken İslamiyet’i hiç değinmiyor yok sayıyor
Bir inanç felsefesi oluştururken İslamiyet’i hiçe sayması hiç hoşuma gitmedi.
Herkese merhaba
Bugün size hem gotik atmosferiyle hem de verdiği o melankolik hisle uzun süre aklımdan çıkmayan bir kitaptan bahsetmek istiyorum: Marina. Ben zaten sisli şehirler, terk edilmiş malikaneler, geçmişten gelen sırlar ve hafif tekinsiz atmosferleri çok seviyorum, bu kitap da tam olarak o şekil. Hikaye 1980’lerde Barselona’da geçiyor ve yatılı okulda okuyan Oscar Drai’nin bir gün tesadüfen Marina ve babası German’la tanışmasıyla başlıyor. Marina’nın gizemli ve biraz hüzünlü havası daha ilk andan itibaren dikkatini çekiyor. Sonrasında birlikte gittikleri bir mezarlık ziyareti ise onları yıllardır saklanan karanlık bir hikayenin içine çekiyor. Siyahlı bir kadın ve onun hikayesi.
Eski fotoğraflar, unutulmuş laboratuvarlar, siyah kelebekler, terk edilmiş binalar ve kim olduğunu anlamakta zorlandığımız karakterlerle ilerliyoruz. Ben özellikle Marina ve Óscar arasındaki ilişkiyi çok sevdim çünkü romantizm kitabın merkezine yerleşmiyor ama aralarındaki bağ her sayfada hissediliyor. İkisi de yalnız, kırılgan ve bir şekilde birbirlerini anlıyorlar. Marina’nın o gizemli ama bir yandan da çok kırılgan hâli beni baya etkiledi. Óscar’ın anlatımı da hikâyeye ayrı bir melankoli katıyor çünkü olayları yıllar sonra hatırlıyormuş gibi anlatıyor ve daha ilk sayfalardan itibaren bir şeylerin kötü biteceğini hissediyorsunuz.
Yazarın dili inanılmaz akıcı. Carlos Ruiz Zafón zaten atmosfer yaratmayı çok iyi bilen bir yazar ve burada da bunu fazlasıyla hissettiriyor. Kitap bazen genç yetişkin hikâyesi gibi başlıyor ama ilerledikçe gotik korku, bilim kurgu ve trajedi tarafı daha da ağır basıyor. Özellikle beden korkusu diyebileceğim bazı sahneler baya rahatsız edici ve karanlıktı. Ama bence kitabın en güçlü yanı korkudan çok verdiği hüzün hissi. Son sayfaları okurken içimde garip bir
Bugün sizi, kadim bir öğretiyle tanıştırmak ve hayatınıza derin bir nefes aldırmak istiyorum:
Don Miguel Ruiz - Dört Anlaşma.
Kitabın Konusu Ne?
Eski Meksika’nın şamanik topluluğu olan Tolteklerin bin yıllık bilgeliği. Kitap, doğduğumuz günden beri toplum, aile ve din tarafından bize dikte edilen, ruhumuzu kısıtlayan "sahte anlaşmaları" nasıl yıkacağımızı anlatıyor.
Kitabın Amacı?
Bizi kendi kendimize koyduğumuz sınırlardan özgürleştirmek, cehennem azabına dönen zihinsel süreçlerimizi kişisel bir cennete dönüştürmenin formülünü vermek.
Aslında Ne Anlatmak İstiyor?
Hayat düşündüğümüz kadar karmaşık değil; onu karmaşıklaştıran bizim zihnimiz, varsayımlarımız ve kelimeleri kullanış biçimimiz. Özgürlük, dışarıda değil; zihnimizin içinde imzaladığımız yeni anlaşmalarda gizli.
Tolteklerin o muazzam 4 kuralını hayatınıza dahil ettiğinizde, omuzlarınızdaki yüklerin nasıl hafiflediğine inanamayacaksınız. Kesinlikle her kütüphanede olması gereken başucu eserlerden biri!
O 4 Altın Anlaşma:
1- Kullandığın sözcükleri özenle seç.
2- Hiçbir şeyi kişisel algılama.
3- Varsayımda bulunma.
4- Daima yapabildiğinin en iyisini yap.