(Spoiler içerir) Kitap kahramanımızın üniversite kazanmasının ardından bir pansiyona yerleşmesiyle başlıyor.Kahramanımızın çok kırılgan bir yapısı var.Şahsen kendisinin tıpkı kitapta karakterlerin onunla dalga geçtiği gibi olgunlaşmamış bir çocuk olduğunu düşünüyorum.Lütfen bu eleştirim için bana kızmayın keza kitabı okuduğunuzda bunu fark edeceğinizi düşünüyorum.Beyefendi sadece çocuk da değil affınıza sığınarak söylüyorum kahpe.Her ne kadar Schramek kendisiyle alay etse de aralarında olan dostluğa ihanet etmesi beni gerçekten hayrete düşürdü.Ya bu insan sana sıcak çay verdi, odasını açtı,ortamlara akman için seni cesaretlendirdi bee.Sen ne yaptın pardon???Depresyondayım ayağına kardeşinin,panpanın sevgilisine yürüdün?!?!Tamam abi depresyondasın,hayat zor gidiyor evet, katılıyorum hiçbir şey kolay değil ama Allah için, lütfen sen zahmet edip kendini kanıtlamaya çalışma?!!!Zira "Ben çocuk değilim!" deyip de en yakınının sevgilisine yavşaman seni olgun yapmıyor aa Berger.Keşke kahramanımız kahpelikle yetinse, beyefendi durur mu yerinde?!?!Aynı zamanda gidiyor küçücük kıza aşık olup onla ilgili hayaller kuruyor.Lütfen siz söyleyin 17 yaşındasınız ve kızıl hastalığına yakalanan 13 yaşındaki bir kıza yardım etmek istiyorsunuz.Kız uyurken onu iyice bir süzüyorsunuz.Süzmekle yetmeyip "Ben bir şunun tadına da bakayımmm."diyor ve kızı öpüyorsunuz.()Bitmedi bitmedi birde o kızla gelecek hayalleri kurup mutlu oluyorsunuz.Bunlar gaayet doğal şeyler tabii kınamaya ne hacet.()Neyse uzun lafın kısası ilk defa bir karakterin ölmesine üzülmedim ve "Oğğğhh iyi oldu."dedim.

Edebiyat