Zeki insanlar asla bir baltaya sap olamaz,olanlar yalnız aptallardır.Evef efendim, on dokuzuncu yüzyıl adamı en başta karaktersiz olmalı,böyle olmaya manen mecburdur;karakter sahibi,çalışkan bir insansa oldukça dar kafalıdır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ayrıca bir suçum vardı:Âlicenap değildim,âlicenap olmak elimden gelmiyordu;olsam bile bu duygudan faydalanamayacağım için daha çok azap duyacaktım.Herhalde bu erdemimi yerinde kullanamazdım:Affedemezdim,çünkü suçlu tabiat kanunları gereği bana vurmuş olabilirdi ve tabiat kanunlarını affetmekten de söz edilemez;unutamazdım,çünkü tabiat kanununa uysa da bir hakaret unutulamaz.
Amma, unutma ki, cihâdın en güzeli zulmeden,doğru yoldan ayrılan emîre karşı susmayıp hakikati söylemektir.
Çünkü çoktan çözmüştür büyüyü o.Şu koskoca yuvarlağın,dünyanın kime,ne için büyük olduğunu ve nasıl küçüleceğini anlamıştır.Zaman,çoktandır,Sivrikaya ile birliktedir;zaman ancak ve sadece Sivrikaya içindir,Sivrikaya'ya,Sivrikaya'ya tohumu atılan ve gittikçe kesinleşip aydınlanan idrak içindir;daha doğrusu,Osman Bey zamanın ta kendisidir;zaman,çünkü,benimsenen ve gittikçe yaygınlaşan amaçtır.
Ve , duygularını zorlayıp durduğu halde ekleyemedi; "Bana Zümrüd Anka'mı nasip eyle"