elimi uzatsam tutabilirdim seni, öyle yakındın. zamana kokun sinmişti. belki de uzaktın, günlerce koşsam yetişemezdim sana. zamana kokun sinmişti. tuttum resmini indirdim duvardan. duvar ağlamaya başladı.
Bütün gücümle utandım. Sonrasında da yüzlerce farklı neden buldum, yeniden ve yeniden utanmak için. Bin yıl yaşasam binlerce neden daha bulurdum. Çünkü insan kendine karşı acı ve öfkeden başka ne hissedebilir, bilmiyordum.