her hafta aklımıza bir rumeli türküsü takılıyor geçen hafta aman bre deryalar demiştik bu hafta "manastır'ın ortasında var bir çeşme canım çeşme" diyerek devam ediyoruz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nadir Şah
Nadir Şah Afşar (22 Ekim 1688, Dergez - 19 Haziran 1747, Fethabad), Afşar İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı olan Türkmen şahtır. Azerbaycan ve İran tarihlerinin en güçlü hükümdarlarından biri kabul edilip, 1736'dan 1747'deki suikastına kadar Afşar İmparatoru ve İran şahı olarak hüküm sürmüştür. Batı Asya, Güney Kafkasya, Orta Asya ve Güney Asya'da birçok seferde savaşmıştır. Askeri dehası nedeniyle, bazı tarihçiler onu İran'ın Napolyonu veya İkinci İskender olarak tanımlamıştır.İran, Azerbaycan, Hindistan'ın kuzeyi ve Orta Asya'nın bir bölümünü içine alan büyük Afşar İmparatorluğunu kurdu. Afganlar, Osmanlılar ve Babür İmparatorluğu'na karşı zaferler kazandı. Nadir Şah, Asya'nın son büyük fatihiydi. Osmanlılar ve Babür İmparatorluğu arasında Afşarlar'ı yeniden saygın bir yere getirdiği için övülür.
Kaynaklarda Nadir Şah'ın, teşkilatçı, cesur, zeki ve çok enerjik bir yapıya sahip olduğu belirtilmiştir. Farsça'yı çok iyi bildiği halde Türkçe'yi (Çağatayca) kullanmayı tercih etmiştir. Hatta Çağatayca Türkçesi ile yazılmış yarlığı mevcuttur.
Hindistan'da Karnal Muharebesinden sonra Babürlüler hükümdarı Muhammed Şah'la, Nadir Afşar arasındaki görüşmede iki hükümdar Türkçe konuşmuşlardır.
Nadir Şah, Safeviler'in aksine Şia'yı Caferilik ismi altında dört Sünni mezhebin yanında beşinci İslam mezhebi saymak istemiş ve bu amacı onun iç ve dış politikasının temelini oluşturmuştur. Nadir, Horasan'daki Abiverd hudut bölgesinde yaşayan Afşarlar'ın “Kırklu/Kıruklu” obasına mensuptur. Obasının kış için göçü sırasında Dasgird/Dergez köyüne ulaşıldığında doğdu. Babası İmam Kulu Beğ oğluna Nadir Kulu adı verdi. İmam Kulu Beğ hakkında kaynakların bazılarında deriden elbise dikicisi veya kürkçü olduğu, bazılarında da çoban olduğu söylenmiştir. Küçük yaşta babasını
Leyla
Leyla, Evlâd-ı Fatihân’ın ayzıt kızı
Kömür gözlere ne de güzel yakışır o ten
Leyla, Mostar’a şavkıyan çoban yıldızı
Rumeli toprakları kadar güzelsin sen.
Ben, ihtilal kumandanı Gazi Batur Yahya
Sen, Müşir Sami Paşa’nın güzel kızı Leyla
Avuçlarında parçalanır şarkî coğrafya
Nişabur elmasları kadar güzelsin sen.
Leyla, Batı Türkistan’ın selvi güzeli
Saçları divan şiiri, gözleri Kerkük gazeli
Elleri lale, karanfil, nergis bezeli
Niğbolu kılıçları kadar güzelsin sen.
Mustafa Eşref Bey’e mendilini vermişsin
İçine de saçlarından bir telini koymuşsun
Sen bu Yahya’ya acunu bağışlamışsın
Divriği ırmakları kadar güzelsin sen.
Mendilini Mustafa’dan az evvel aldım
Üç defa öptüm de kalpağıma sürdüm
Saçının telini cevşen-i kebire sardım
İsfahan bahçeleri kadar güzelsin sen.
Payitaht, cesedime bin kese altın saymış
Peşime de bin beş yüz acem süvari salmış
Bu hengâmede Yahya seni nasıl sevmiş?
Boğazkesen hisarları kadar güzelsin sen.
elveda rumeli*Alıntı
-kartalların kanadı olsa bende
uzak diyarlara gitsem
orada seni ve istanbul’u görsem..