rüveyda
@ruveydence
the poetry inside of me is warm like a gun
2005
47 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
sevgili tahereh mafi yine döktürmüş, özellikle serinin bu kitabını okurken kendimi warner ve juliette’le bağdaştırdığım çok şey oldu, çoğu sayfasını az önceki üç saatte okudum yani hiç spoiler yememiş biri için (ben değil) hazmetmesi zor bir sürü şey vardı ve bu bağ kurma olayı kafamı kaldıramayacak hale gelene kadar okuyup bitirmeye itti beni. çevre hakkında çok bir şey okumadık bu kitapta, ondan ziyade juliette’nin kişisel hayatıyla alakalı bir sürü detay okuduk ve tabii aaron’ın kendine özel bölümleri olduğu için onun düşüncelerini de oldukça okuduk. yazarın en travmatik anlarda içinize hem acıyı sindirip hem de böyle bir durumda bile sizi güldürebiliyor olması muazzam bir şey fikrimce. bu kitabı çok sevdim fakat atmosfer olarak çok boğucuydu, defalarca kez “yeter artık bu kadar depresif olmayın” diye sessiz çığlıklar attım, dayanamadım. üçüncü kitabın atmosferini çok seviyorum ayrıca kenji ve juliette’nin çatı konuşması ve arkadaşlıklarına dördüncü kitapta olduğundan daha çok yer verilmesi de kitabın güzelliğine güzellik katıyordu. ve son olarak 4. kitabın özeti: hayatımı sevmiyorum ama güzelleştireceğim, hayatımı sevmiyorum, hayatımdan nefret ediyorum bu ne lanet olsun, *reddediş evresi*, hayatım zerre umrumda değil ama bir anda önceki kitaplarda hiç bahsetmediğim bir şey yapıp hem şok edecek hem şoka gireceğim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
kitabın havasından o depresyon ve hastalık kokusunu buram buram alabilsem de yazım dili çok sıkıcı ve basit geldi, sevmedim. uzun zamandır da devam edilmeyi bekliyordu, az önce deprem dolayısıyla çökmüş psikolojimden biraz uzaklaşmak adına okumayı denedim ama yine de sarmadı. tavsiye etmem.
Sadece Cardan Greenbriar diyip sineye çekilmek istesem de bu kitabı böylesine sevmemin tek nedeni o olmadığı için uzun uzadıya anlatmayı yeğliyorum: Kitap periler dünyasındaki bir ölümlü kız etrafında şekilleniyor, başrol kızın bu denli güçlü ve zeki bir karakter olarak yazılmış olması bu tarz kitapları okurken genelde başroldeki kızların ahmak yazılmasından yakınan beni çok mutlu etti. Ayrıca kitapta durmadan hiç beklemediğim şeyler yaşandı, oldukça ters köşeli bir kitap. Aşk unsurunun düşmanlardan aşıklara şeklinde ilerlediği söyleniyor ama hızlı bir şey beklemeyin çünkü ilk kitap boyunca aralarında aşka dair bir şey olmadı ki bence bu, bu türün kitap içine iyi yedirildiğinin göstergesidir. Okurken oldukça keyif aldım, çoğu kez de ağzım açık kaldı ve en önemlisi yarım bırakıp kenara koyduğum kitapları düşünerek içimin sızlamasına bile izin vermeyecek türden sürükleyiciyi. Fantastik tarz sevenlere öneririm. Spoiler vermek istemediğimden ötürü içeriğine pek değinemedim, en ufak şeyi bile bilmeden okursanız daha büyüleyici oluyor çünkü. İyi okumalar. 
Holly Black
Holly Black
kitabı okuyalı bayağı oluyor ama ilk beş incelemeyi gördüğümde insanların olan biteni anlamlandırmadan saçma sapan şeyler yazmış olduğunu gördüm. beni hayrete düşürdüğünden değil fakat ''kafka nasıl bu kadar ünlenmiş?'' diye başlayan bir inceleme bile gördüm. kitabın anlamlandırması zor olan bir kitap olduğunun farkındayım ama anlamlandırılmasının zor olması hiçbir şey anlatmadığı ya da boş ve saçma olduğu anlamına gelmiyor. kitap gayet metaforik bir anlatım izliyor ve ben okurken kendimden birçok parça bulmuştum, bazı cümlelerini oturup üzerine sayfalarca yazı yazılası türden buluyorum. örneğin benim elimdeki baskıda 57. sayfada bulunan '''gidebilirsin. tam da zayıf görünüyorsun diye senden şimdi gitmeni rica ediyorum, gecikirsen, daha sonra koşmak zorunda kalacaksın.''' kısmı ilk bakışta oldukça basit bir anlam ifade ediyormuş gibi görünse de üzerine düşünüldüğünde epey derin bir anlamı olduğunu düşünüyorum, gerçi ben okuduğum kişi kafka olduğu için aklıma hemen o derin anlam gelmişti. ben bu cümlelerle kafka'nın, bazı etkenlerden dolayı kişi ne kadar zayıf duruma düşerse düşsün, kenarda dinlenip bir şeylerin düzelmesini beklemekten ya da durumunun kötülüğünü kabullenerek kendine acıyıp ölümünü beklemesindense hayatın hızına ayak uydurmalıdır demek istediği kanısındayım çünkü beklediğimiz her an zaman geçiyor, kimseyi kenara ayırdığı yok ve bu yüzden de kişi ne kadar çok beklerse ilerde hayata yetişmek için o kadar çok koşacaktır demektir. bence bu kitabın edebi değerine katkı sağlayan bir unsur da böyle basit cümlelere çok şey sığdırılmış olunması. 
Franz Kafka
Franz Kafka
bayağı bayağı bir kitapEdebiyat
2/10
kitabı derya sevim severek okuduğu için pek okuduğum bir tür olmamasına rağmen hastayken zaman geçirmek için okumaya başlamıştım ama aldığı ''hype''ı, bir başka deyişle aşırı beğeniyi, hak eden bir kitap olduğunu düşünmüyorum. genel olarak aşk teması işlenen kitaplar benlik değil ama aşk temasının da bu kitapta olduğu gibi yüzeysel, cinselliğin ön planda tutularak işlenmesi hiç benlik değil. kitaptaki iki ana karakterin de ağır travmaları var fakat bunları birbirleriyle paylaşırlarken de pek bir samimiyetleri olduğunu söyleyemeyeceğim, ayrıca karakterlerin birbirleri hakkında tam olarak ne düşündüğünü görme şansı da vermemiş bize yazar. kitapta yoğun duygular, samimi bir iletişim, iç çözümleme gibi unsurların olmaması; yazarın karakterlere ağır travmalar vermiş olmasına rağmen onları böyle ''cringe'' ve çocuksu yazması gibi unsurlar kitabı bayağılaştırıyor. kitabı kötü kılan bir diğer özellik de betimlemelerin yetersizliği, kitabın yazımı size etrafı dolaşma fırsatı da tanımıyor. eğer kafa dağıtmak için komik bir romantik kitap okumak isterseniz aşk hipotezi daha makul olacaktır ya da romantizm ağırlıklı olmamasına rağmen bu kitapta eksik olan unsurları da taşıyan bbir distopya okumak isterseniz bana dokunma serisini okuyabilirsiniz. romantizm kitaplarını pazarlayabilmek için böyle saçma kapakların bir daha yapılmaması dileklerimle... 3/10