Suskunluğun siyah okyanusundaki cam fanuslu bir dalgıç gibi yaşıyordu insan,kendisini dış dünyaya bağlayan halatın kopmuş olduğunu ve o sessiz derinlikten hiçbir zaman yukarı çekilmeyeceğini ayrımsayan bir dalgıç gibi
Bir insan kendini ne kadar sınırlarsa,öte yandan sonsuza o kadar yakın olur;işte böyle görünüşte dünyadan kopuk yaşayanlar,öz yapıları içinde karınca gibi,dünyanın tuhaf ve eşi benzeri olmayan bir maketini kurarlar.