Gitmeli mi? Kalmalı mı? Kalan kalsın, canı
İsteyen gitsin. Kimi saklanır, kimi koşar
Kandırmak için uğursuz , uyanık düşmanı,
Zaman'ı! Bir de, yazık! boyuna koşanlar var
D i o n y s o s :
Aklını başına topla, Ariadne!..
Küçük kulakların var, benim kulaklarım var sende:
bırak da akıllı bir söz girsin içlerine! -
İnsanın önce kendinden nefret etmesi gerekmez mi,
kendini sevecekse?..
B e n s e n i n l a b i r e n t i n i m . . .
Aslında bu alev ruhumun ta kendisi,
yeni uzaklıkların doyumsuz açlığıyla kıvranmakta,
yukarılara, hep daha yukarılara uzanmakta sessiz kavuruculuğuyla.
Neydi kaçırtan Zerdüşt'ü hayvanlardan ve insanlardan?
Neydi bütün kara parçalarını bırakmasına yol açan?
A l t ı yalnızlık tanımıştı daha önceden -,
fakat deniz bile yeterince yalnız değildi gözünde,
ada tırmandırdı onu, dağa vardığında aleve dönüştü,
y e d i n c i bir yalnızlıktan sonra
şimdi başının üzerinde arayışla oltasını sallamakta.
Bir hastasın şimdi,
yılan zehriyle hastalanmış;
bir tutsaksın şimdi,
çekmişsin yazgıların en acısını:
kendi tünelinde
iki büklüm çalışmaktasın,
gömülmüşsün kendi içinin mağarasına,
kendi içini kazmaktasın,
aciz,
kaskatı,
bir ceset -,
yüzlerce yükün altında,
kendi ağırlığının altında,
b i l e n biri!
K e n d i n i t a n ı y a n biri!
b i l g e Zerdüşt!