Ey, içine bakan gözlerimin yoksul gölgesinde kendini
açıklayan gerçeklik! Her kopuşla adını yineleten
umut! Bir serin yaşlı-bahar özlemi, acı kar fırtınaları
beklentisi kışlarda ve alıcısı olmayan iki mevsime,
zamanın kapanabilmesi devrimi!
sevdiğin birini kaybedersen herkes sana toparlayıp devam etmeni söyler.
"Geçmişe takılı kalma." "Böyle olmasını isterdi."
Bu durum beni gülümsetiyor. Seni hiç unutmak istemiyorum ki!
…Ona dair sahip olduğum tüm bu anılar anıdan çok daha fazlası. Kalbimin atışları. Varlığımın en temel parçası. Bir anne. Oysa bunların hiçbiri gerçek değil. Hepsi fabrikanın tekinde üretilmiş ve beynime sonradan yerleştirilmiş bilgiler ama benim için yeterince gerçek.