A Court of Silver Flames ~ #kitapyorumu
*alıntı*
"So Nesta had become a wolf. Armed herself with invisible teeth and claws, and learned to strike faster, deeper, more lethally. Had relished it. But when the time came to put away the wolf, she’d found it had devoured her, too."
•ACOSF, Dikenler ve Güller Sarayı serisinin dördüncü ve Nesta'nın hikayesini anlatan kitabı. Nesta, başına gelen olaylar yüzünden kendi kendini yıkıma sürüklemektedir ve ailesi de bunu engellemeye çalışır. Yani bu kitapta tamamen Nesta'nın bakış açısını, düşüncelerini ve duygularını okuyoruz.
•Açıkça söylemeliyim ki bu kitaptan beklediğim tadı alamadım. Gerçekten çok başka olaylar ve durumlar bekliyordum, Nesta'yı sevmeye hazırdım ve kollarımı iki yana açıp kitabı kucaklamak istedim. Ancak hiç de öyle şeyler olmadı ve ben bir süre durup bunu sorgulamak zorunda kaldım. Nesta'yı önceki kitaplarda seven birisi değildim ancak Maas'ın kalemiyle onu da seveceğime olan inancım tamdı. Peki sevdim mi? Kısmen evet ama sanki yazar genel olarak Nesta sevmeyenlerin düşüncelerini değiştirmek için zorlamış gibiydi. Diğer kitaplardaki hareketlerine göre karar vereceğim artık
•Sarah J. Maas popüler edebiyatta benim favori yazarım. 3 serisinden ikisini okuyup bitirdim ve gerçekten kalemine ve kurgularına bayılıyorum. Diğer kitaplarını o kadar çok sevmişken nasıl oldu da bu kitapta böyle hislere kapıldım anlayamadım. Nesta'nın düşüncelerini tabi ki okumamız gerekiyordu, sonuçta onun kitabı, ama serinin akışına etki edecek doğru dürüst bir olay bile olmadı. Yani karakter gelişimi görmek tabi ki beni mutlu etti ama 768 sayfalık kitap için biraz sönük kaldığını düşünüyorum.
•Nesta'nın hem yeni arkadaşlarıyla hem de Cassian'la olan ilişkisini çok sevdim. Yavaş yavaş ilişkileri güçlendi ve okuması daha da keyifli oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Wildcard ~ #kitapyorumu
#alıntı
"Seni her gördüğümde bu son kez olabilir diye korkuyorum... Seni her gördüğümde dönüp gitmek beni tüketiyor."
•
Serinin ilk kitabı Warcross'u 3 yıl önce okumuştum. Geçtiğimiz dönemlerde Wildcard'ı kitaplığıma ekleyince seriye en baştan başlama kararı verdim ve çok doğru bir karar olduğunu düşünüyorum çünkü böylece kitabın atmosferi beni içine daha kolay çekti.
Wildcard, ilk kitabın sonunda bazı gerçekleri öğrenen Emika'nın bu gerçeklerle nasıl başa çıktığını, nasıl bir yol izlediğini anlatıyor.
Öncelikle söylemeliyim ki bu kitapta arkadaşlıklar ve ilişkiler daha çok öne çıkıyor. Özellikle Emika'nın arkadaşları bu kitabın kesinlikle yıldızları oldular. Bu arkadaşlığı okumak gerçekten çok keyifliydi ve o karakterlerin hepsini çok sevdim
İlk kitap beni neredeyse hiç şaşırtmamıştı ama gayet beğenmiştim. Wildcard'da ise hiç beklemediğim olaylar oldu ve beni gerçekten çok heyecanlandırdı. Bu kitabın ilkinden çok daha iyi olduğunu düşünüyorum
Sevmediğim nokta ise Hideo'nun sanki boş bir karaktermiş gibi gösterilmesi oldu. Sanki her şeyi Emika ve Sıfır yapabiliyor, en zeki onlar, ama Hideo bey hiçbir şey yapmamış gibi anlatılmış. İlk kitapta zekasını, yaptığı şeyleri gözlerimizden kalpler çıkarak okumuştuk ama bu kitapta ters bir etki yapılmak istenmiş. Bu yine de Hideo sevgimi engelleyemedi tabi ki
Açıkça şunu da söylemeliyim ki Marie Lu'nun dili beni asla tatmin etmiyor. Evet çok güzel kurgular yazıyor, evet kitapları genel olarak beğeniyorum ama ilişkileri o kadar yüzeysel anlatıyor ki, eğer siz karakterlere bağlanmak istemezseniz bağlanamazsınız yani. Hideo-Emika ilişkisi olsun, arkadaşlıklar olsun... Fazla yüzeysel kaldığını düşünüyorum. Onun dışında yazarın dili gerçekten çok akıcı. Elinize kitabı alıyorsunuz, bir bakmışsınız kitap
