Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini
rüzgârla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
şayet sesimi fark edemezsen
rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,
bil ki ölmüşüm.
Fakat yine üzülme, müsterih ol:
kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini.
Ve neden sonra
tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
hatırla ki mahşer günüdür;
ortalığa düşmüşüm, seni arıyorum.
Cahit Sıtkı Tarancı
Ağaçların yeşili kalmadı
Gökyüzünün mavisi yok
Bu dağlar o dağlar değil
Rüzgarında kekik kokusu yok
Kim bu çaresiz adam
Bu kan çanağı gözler kimin
Kaç gecedir uykusu yok
Gündüzü yok
Gecesi yok
Yok
Yok
Anladım
Sensiz yaşanmaz bu dünyada
İmkanı yok.
Ümit Yaşar Oğuzcan