Süleyman
@s_karadas
“Ars longa, vita brevis”
Şu anda okuduğu kitaplar
Beyaz Gemi
Şimdi bitirdim hiç ismi geçmeyen çocuğun romanını. Ne mi hissettim, Mümin’e karşı acıma, çocuğa karşı şevkat, Oroskul’a karşı nefret. Evet hiçbir romandaki karakterden Oroskul’a
duyduğum nefret kadar nefret duymadım. Okurken çocuğun hayalindeki kahraman olup pataklayasım geldi Orozkul’u
Reklam
İnsandaki çocuk vijdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır.
Örneğin, en yaygın düşlerden biri olan ve hemen hemen herkesin başından geçen boşlukta düşme düşleri vardır. Hocam bunun ırksal bir anı olduğunu söyledi bana. Bu ağaçlarda yaşayan çok uzak atalarımıza kadar dayanıyormuş. Onlar için ağaçtan düşmek daima var olan bir tehditmiş. Birçoğu hayatını bu şekilde kaybetmiş; hemen hemen hepsi yere düşerken dallara tutunma yoluyla kendilerini kurtararak korkunç düşüş deneyimleri yaşamışlar ve bu şekilde son dakikada önlenen korkunç bir düşüş büyük bir şok yaratırmış. Bu şok sonucunda beyin hücrelerinde moleküler değişimler meydana gelirmiş. Bu moleküler değişimler sonraki kuşakların beyin hücrelerine aktarılarak ırksal anılar haline gelirmiş. Bu yüzden siz yada ben uyurken veya uykuya dalacağımız sırada boşlukta düşer gibi olup da yere çarpmadan hemen önce uyandığımızda, ağaçlarda yaşayan atalarımıza olan şeyleri hatırlıyoruz sadece ve beyin hücrelerinde meydana gelen değişimler bunu kalıtımsal hale getiriyor.
... Burada dikkat edilmesi gereken nokta o boşlukta düşme düşünde hiçbirimizin yere çakılmayışıdır.
... Siz ve ben yere çakılmayanlardan meydana geldik; düşlerimizde yere çarpmamamız işte bu yüzdendir.
Muhayyelerimizin derinliklerinden çıkarıp aşkımızın ateşinde kaynata kaynata saf bir cevher haline koyduğumuz ve en mükemmel kadın örneğine göre şekil verdiğimiz putun, kendi istek ve iradesiyle gidip bir gorile teslim oluşu veya çamura batışı, bize iki kat elem verir. Bir yandan, içimizde bir yaradanın, öbür yandan en kıymetli malı elinden alınmış bir insanın yürek acısını duyarız.
