Bir keresinde bana, “baban iyi adamdı” demişti. “İyi bir ruhu vardı ama hayatın acımasızlığı karşısında çarpıklaşmış sakat kalmış körelmişti. Asıl şeytan olan efendileri tarafından harap bir canavar haline getirilmişti. Senin baban gibi onunda bugün yaşıyor olması gerekirdi. Sağlam bir yaratılışı vardı. Ama kendini işe verdi ve ölene kadarda çalıştı. Kar için çalıştırıldı. Bunu bir düşün kar için. Ona hayat veren kanı, parazit ve boş gezenin boş kalfası zengin sınıfın, tabi onun efendilerinin, yani asıl şeytanların akşam yemeğinde içilen şaraba, mücevherlerle işlenmiş süs eşyalarına veya buna benzer ıvır zıvıra dönüştü.”
Sayfa 100 - Türkiye İş Bankası Yayınları