Sayfalar arasında kendimi arıyorum;
bazen buluyorum, bazen altını çiziyorum.
Peki ya, önemli olan okuduğumuz kitaplar mı,
yoksa altını çizdiğimiz cümleler mi?
Gerçekler kurmacadadır. Hayat içinde kritik gerçekler hep gizli kalır.
Kimse benliğini derinden etkileyen travmalardan bahsetmez. Özeleştirel ifadeler sunmaz. Uğratıldığı felaketleri, işlediği kusurları kolayına açığa vurmaz... Birbirimizi tam manasıyla anlayamaz, tanıyamayız. Sır tutabilen dostlar haricinde -ki onların da nesli tükenmiş görünüyor- insanlar arasında yakınlık muhaldir. Roman bizi gerçeklerle ve kendimizle yüzleştirir. Bu meyanda romancı, modern bireyin sırdaşıdır.