Bazı zamanlarda karşımdaki insanı çok fazla düşündüğümden veya ahlaki açıdan kendimi iyi hissetmediğimden bir şeyi yapmaktan vazgeçiyorum. Misal; uzun zamandır konuşmadığım birine sadece hal hatır sormak için yazarım, bu fasıldan kısa bir süre sonra ise o kişiye gerçekten ihtiyacım olur ve ondan bir şey istemem gerekir. Ben bu durumda kendime "istediği şey için ayak yapmış meğer" dedirtmemek için bunu istemiyorum. Halbuki ben istediği şeyi direkt isteyebilen bir insanım, öncesinde boş sohbetlere girmeyi sevmem ama bu durumda isteyeceğim şeyden habersiz olarak boş sohbet yaptığım için ihtiyacım olanı isteyemiyorum.