Aslında durmadan aynı şeyi yazıyoruz.Önce ben sana soruyorum hasta mısın diye,sonra sen bununla ilgili yazıyorsun;birinde ben ölmek istiyorum,sonra sen;ben pul istiyorum,sonra sen;önce ben senin önünde küçük bir oğlan gibi ağlamak istiyorum,sonra sen benim önümde küçük bir kız gibi. Ve bir kez,on kez,bin kez ve durmadan ben senin yanında olmak istiyorum ve aynısını sen de söylüyorsun. Yeter,yeter...
-"Enteresan şey..." dedi.
"Umumiyetle para enterasan bir şeydir zaten.Çok kere cebimden bir lira alır, önüme koyarak onu saatlerce seyrederim.Hiçbir fevkaledeliği yok.Birtakım hünerli çizgiler, tıpkı mekteplerdeki resmi hatti** (bir yazı stili) vazifeleri gibi.Belki biraz daha ince ve karışık...Sonra bir resim.Birkaç satır muhtasar yazı ve bir iki imza...Üzerine biraz fazla eğilince insanın burnuna ağır bir yağ ve kir kokusuda vurur.Fakat ne muazzam şeydir bu kirli kağıt azizim, bir düşün.!"
"Kalk iki gözüm.İskeleye geldik.Günün birinde ya çıldıracağız, ya dünyaya hakim olacağız.Şimdilik bir rakı parası bulmaya çalışalım ve parlak istikbalimizin şerefine birkaç kadeh içelim..."