"Yılanla karşılaşan bir tavşan da herhalde benim gibi düşünüyordur. Neden kaçıp gitmediğini yani..Oysa istedigini yapabilir. Az sonra başına ne geleceğini biliyor. Eğer kaçmazsa yılan kendisini yiyecek. Kaçabilir elbette ama tavşan aksini yapıyor ve yılana doğru daha çok yaklaşıyor. Yılanın ağzına doğru attığı her adımda tavşan niye böyle davrandığına herhalde müthiş bir biçimde şaşırıyor olmalı. Burada önemli olan şey şu. Madem olacakları çok iyi biliyor, neden böyle yapıyor? "
"Bizler gözleri henüz açılmamış kedi yavruları gibiyiz; üzerine bıraktıkları masanın kenarı nerede, nereye kadar gidersek düşeriz bilemiyoruz. Talihsizliğimiz de burada işte!"