Hülâsa gece ve gündüz her bir vakit bir muayyen ibâdete tayin edilmeli, hiçbir vakti boşa geçirmemelidir. Bir gün bir gece böyle yapınca, ömrünün sonuna kadar bunda sebat etmelidir. Eğer bu husus kendisine ağır gelirse, uzun emelleri kalpinden atıp kendine "bu gece belki ölürüm" deyip gündüzün böyle ibâdet etmeli ve gece de "belki yarın ölürüm" deyip o şekilde ibadet etmelidir. Her gün bu şekilde kendisine teselli vermelidir. Eğer bu şekilde ibâdete devam etmek ona zor gelirse, bir yolculukta olduğunu ve vatanı âhiret olduğunu düşünmelidir.