Atman kendi içinde değil miydi onun, yüreğinde o gerçek, o ilk pınar akmıyor muydu? Onu bulmak gerekiyor, kendi Ben'inde bu asıl pınarı bulmak, onu bulup özümlemek gerekiyordu! Başka türlüsü aramaktı yalnız, dolambaçlı yoldu, yolunu şaşırmaktı'
Hakkâri’den Edirne’ye dek onlarla doluydu... ve gözyaşı kurtarmazdı onları... ve okuyup adam olarak onları kurtarmak mümkün değildi... Onlar kendi göbeklerini kendileri kesecekti..
Nasıldır yeniklik duygusu... Nasıl da verimli, doğurgan bir topraktır... Her yenilgi, ürününü almasını bilen için başarının, zaferin kaçınılmaz bir durağı değil midir?