"... Daha iyi bir eş ve baba olabilirdim. Neyse ki hâlâ vakit var."
Neyse ki hâlâ vakit var. Bu düşünceyi memnuniyetle karşıladım. Yas karşısında böyle olumlu bir tepki vermeyi başaran çok sayıda insan tanımıştım. Yaşamın acımasız gerçekleriyle yüzleşmek onları uyandırmış ve köklü değişimler yapmalarına vesile olmuştu.
Daha ilk mektupta, "Kelimelere âşık olduğunuzu görüyorum Bay Andrews. Onlarla dans etmeyi seviyorsunuz. Oysa kelimeler yalnızca not düşmeye yarar. Melodiyi oluşturan, fikirlerdir. Yaşamımızın çatısını da fikirler oluşturur." diye yazmıştı.
Aşık olmak, kendimizi hem olumluya hem olumsuza açmak demektir; kedere üzüntüye ve düş kırıklığına olduğu kadar neşeye, doyuma ve daha önce mümkün olduğunu bilmediğimiz bir bilinç yoğunluğuna.