Puan vermedi·264 syf.·
2025 1. kitabı
(Spoiler içerebilir!)
Yazarın tüm kitaplarını okumuş biri olarak yine muhteşem bir nöroroman olduğunu söyleyebilirim.
Pia serisiyle kıyaslarsak konu daha sade ya da çıta çok yükselmişti bende bilemiyorum.
Konuya gelirsek; Yazarın bilimsel olayları romantik bi kurguya dönüştürerek akılda bırakıcılığını çok seviyorum. Sıkmıyor,empati yapıyor aynı zamanda öğreniyor insan. Ölüm yolculuğunu çok güzel işlemiş. Her şeyin ne bilimsel ne spiritüellikle anlaşılamayacağını, beynin etkilerinden tutun ruhun derinliklerine kadar irdelenmiş ,anlatılmış bi hikayeydi.
“..tüm hayatını aynı günü yaşayarak geçirmişti.” bu cümle ben de çarpıcı bi etki yarattı. Sorgulattı…
Bitince içinde uhde kalan bir ben miyim bilmiyorum. Falin in keşke daha çok zamanı olsaydı.
Başka bir evrende Amakrin’le buluşman dileğimle :)
Herkese keyifli okumalar.
Şunun şurasında güneşin kaç tane daha doğuşuna şahit olacaktı ki.
Sayfa 258
Bir insanın açlıktan, susuzluktan öleceğini biliyordum ama o gün sevgisizlikten de ölünebileceğini öğrendim.
Sayfa 212
Hep işlerin doğal akışımın bir parçası olmak yeterliydi.Gel-gitler gibi. Doga benim rehberimdi.
