el zem.
@sahafsever
Zaman keskin bir kılıçtır. Ya sen onu kesersin ya da o seni keser. Nefsin senin en büyük düşmanındır. Ya sen onu hak ile meşgul edersin ya da o seni batıl ile meşgul eder. Y.P.
496 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kitabın başlığından anlaşıldığı gibi, Kuran-ı Kerim’nin açılışı olan Fatiha suresinin tefsiridir. Ayet, ayet zaman zaman harf harf fatiha suresinin anlamı ve müminler için ne kadar önemli olduğunu anlatıyor kitap. Pişgin’den okuduğum ilk kitap ama asla son olmayacak. Kitabın ortasında diğer kitaplarını da araştırıp, hepsini hemen temin ettim. Kaleminden tutun, anlatım ve yazarın dili o kadar güzel ki, insanın ruhuna işliyor resmen.
Mutlaka çoğunuz Fatiha Suresinin Tefsirini okumuşsunuzdur. Ve az çok ne anlam ifade ettiğini biliyorsunuzdur. Kitap çok uygun bir dilde hem surenin anlamını ve iman edenler için ne anlama geldiği çok güzel anlatmakta. Namaz kılanlar, günde 40 defa bu sureyi okumakta. Sure hem Kuran-ı Kerim’in açılış suresi olmakla birlikte, müminlerin günde 40 defa okuması gereken, ve Peygamber Efendimizin (sav) buyurduğu gibi: “Fatiha’yı okumayanın namazı yoktur.” S.45 demesiyle ne denli önemli olduğunu ifade etmektedir.
Kitap tam 300 sayfa kapsamakta ve her çevirilen sayfa da kalp ürpertisi yaşıyorsunuz. Harf harf, yaprak yaprak Allah’ım ne kadar güzel diyorsunuz. O kadar güzel bir dilde yazılmış ki, kaleme hayran kalmamak mümkün değil. Tefsiri daha anlaşılır kılmak için verilen misal, örnek ve hadisler o kadar yerinde, o kadar iyi düşünülmüş ki! Gerçekten takdire şayan! İstinasız herkesin kütüphanesin de bulunması gereken bir kitap. Böyle bir tefsiri daha önce okumamışsınızdır. Şiddetle tavsiyemdir. Okuyun, okutun! Çünkü namaz’ı huşu içinde kılabilmek için, ne dediğimiz bilmemiz lazım, çünkü “Fatiha okuyan kişi öncelikle hamd ve senâ ederek Rabbi ile konuşmasına başlar.” S.46
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Fournier den okuduğum ilk kitap ama asla son olmayacak. Yazarın 40 yıllık evliliğin ardından eşinin ölmesi üzere ona daha önce söyliyemediği şeyleri kaleme alıyor. Kısacası eşine hitap ediyor..
Kitabın ilk 10 sayfasını okudukdan sonra bi garip hissetdim kendimi. Sanki evli bir çiftin mahremiyetini okur gibi oldum - ve utandım bundan. Şimdiye kadar hiç böyle hissetmemiştim. Yazarın samimiyeti, masumluğu, acısını ve o boşluğunu o kadar iyi hissetdiriyor ki okura, çok ama çok beğendim. Kıskanılcak bir evlilikleri olmuş doğrusu. Kitabı bitirince kendime sordum: 'Evlilikten beklentin ne?'
Mutlaka okunmalı.
Ayfer Tunc’la tanışma kitabım..
Aziz Bey burnu havada, dik başlı dediğim dedik, kibirli bir tambur çalan ve yaşadığı olaylar yüzünden ilginç bir karakterdir. Yer yer çok ama çok kızdığım yeter artık kendine gel Aziz Bey diyesim geldi. Benim için daha ön planda onlan kitabın baş karakteri olan Aziz Bey değil de daha çok Aziz Beyin eşi olan Vuslat karakteri o kadar hüzünlü o kadar çok üzüldüm ki Vuslat’ a anlatamam.. sessiz sakin asla kimseye zararı olmayan insanlar vardır ..hani asla fikrinin sorulmadığı, hakkının aranmadığı, değerli olup değersizmiş gibi davranılan, dört duvarın arasında yaşayıp giden bir kadındır, Vuslat. Bana göre Tunc evliliğin daha çok ne olduğunu gösteriyor. Daha doğrusu yalnış evlilik nasıl olur, yada nasıl bir insanla evlenilmemeli. Bir insanı evlilik nasıl mahveder işte tam onu anlatıyor Tunc. O kadar sahici ki Vuslat karakteri o kadar gerçek. Bir kadının yaşarken nasıl öldüğünü anlatıyor Tunc. İncecik bir kitapla o kadar çok hadisenin anlatılması takdire şayan doğrusu.
Victor Hugo - Bir İdam Mahkumunun Son Günü
Hugo bu eserinle ‘Bir İdam Mahkûmunun Son Günü’ idam cezasına asla taviz vermeden karşı cıkıyor. O kadar okuduğum kitaplar arasında belki en uzun önsöze sahip olan bir eser. Bazı okurlar önsözü es geçip okumaya başlar. Asla es geçilmeyecek bir önsöz. Çok ama çok beğendim ve etkilendim. İster istemez esere karşı beklentim çoğaldı. İdam ve ölüm cezasını hukuk uzmanlara, kanun adamlarına hitaben yazılmış ve ölüm cezası hakkında olumlu olumsuz çok tartışmaya açık düşüncelerini sunuyor.
Hugo bir idam mahkumunun son altı haftasını kaleme alıyor ve okurlarını mahkumla empati kurmaya teşvik ediyor. Mahkumun ruh halini, toplumun idam cezasına bakış açısı ve kürek cezasına çarptırılmış başka mahkumların giyotin sehpsına yatırılacak mahkuma tutumu. En son idam cezasını Dostoyevski ‘Budala’ eserinde de kaleme almıştı. Ama Hugo idam cezasını ‘adalet ve sistem’ açısından kaleme alır. Bir solukta okuduğum bir kitap. Gerçekten okunması gereken bir eser. Victor Hugo dan okuduğum ilk kitabım ama asla son olmayacak!
Emile Zola - Germinal
Etienne gözlerinden uyku akarak yanıbaşında bekleyen bir madenciye:’ Derin midir?’, diye sordu. Adam:’Beş yüz elli dört metre’, diye karşılık verdi.
‘Yukarı doğru dört katman var, birincisi üç yüz elli metrede.’ İkisi de gözlerini yukarı doğru tırmanmaya başlayan çelik halata dikerek sustular. Etienne, yeniden sordu:’Ya halat koparsa?’ ...Hımm..o zaman oldu olanlar. Kitap da bu kısım beni çok etkilemişti.. Zola aldı beni o beş yüz elli dört metreye indirdi. Madencilerle birlşkte çalıştırıp aynı aşı aynı hayatı paylaştırdı.. o göçüğü bana resmen yaşattı! Zaman zaman insanoğlu’nun ne kadar ileri gidebileçeğini de bir daha gösterdi. Yer yer çok kızdığımda oldu.. iki makale, üç kitap okmakla milleti galyana getirip istenilen beş santım zamın böyle sağlanması imkânsız!
Madende çalışan işcilerin hayatı, acıları, sıkıntıları yürek burkan bir gerçeklilikle anlatılmış. Memleketimize çok uzak bi konu değil. Soma da yaşanılanlar dün gibi.. iz bırakan bir eser. Kitabı bitirdikten sonra kendi kendime söyle dedim:’ Okuyun, çünkü mürekkebin akmadığı yerde kan akıyor!’