Elif Sare AĞBAL
@sahecet
13 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Tarihin yargısına güvenin. Bu eserin öncesinden bize kadar kalabilmesi tesadüf olamaz.
Raskolnikov’un hem kendine hem çevresindekilere sorduğu sorular son derece büyük ve yüce sorular. Hiç gecikmeden siz de cevap arayın.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ellerime aldığımda heyecan dolu olduğum bu eseri bıraktığımda henüz o heyecan dinmiş değildi. Durgun görünmesine rağmen o kadar fırtınalarla dolu ki beni ruhumun bir duvarından diğerine çarpıp durdu. Neredeyim? Ne istiyorum? Artık hiçbirinden emin değilim.
Herkesin bir İtalya'sı vardır.
Tezer Özlü... Türk yazınının gamlı prensesi... Ona son derece acı ve anlamsız görünen bu hayatta peşinden gitmek istediği yalnızca şu var: Cesare Pavese ve onun bir otel odasındaki intiharı. Öyle de yapıyor. Kısa zamanda binlerce kilometre kat ediyor bu sona doğru. Dur durak bilmiyor çünkü ait olmak ona göre değil. Bu düzen, insanlar, yaşamın kendisi ona göre değil. Bu yüzden gidiyor. Yaşamın sonunu görmek için... Yaşarken ölmeyi tadıyor. Dünyanın içinde ama aynı zamanda ondan uzakta durmayı başarıyor.
Almanca aslının ismi " Auf dem Spur eines Selbsmords" (Bir İntiharın İzinde) olan bu kitap, Tezer Özlü'nün bu sınırları zorlayan ikilemini anlatıyor.
Lale devri... 18. yüzyıl Osmanlı'sının soylu çiçeği.
Lale devri... Başlarken "hüznü" biterken "hayatı" öykülüyor.
Lale devri... Aşk üzerine yazılmış yüzlerce gazel oluyor ama birçoğundan "aşkını" söküp alıyor.
Lale devri... Şahin'den Nakşıgül'ünü koparıp ender bir lale olarak bitiveriyor. Ve yıkımla bitiyor. Ve isyanla ve sonbaharla...
Divan şiirine yalnız gönlünü değil, tüm ömrünü vermiş İskender Pala; bir müzayedede yolunun kesiştiği "Yek Cinayet Şast-u Şeş Sual" (Bir Cinayet, 66 Soru) isimli hikayeye öyle bir hayat vermiş ki şaşırmak işten bile değil. Bu naif eser beni içine, yüzyıllar öncesine doğru çekiyor; ben de Pala'nın cümlelerinin kibarlığına ve derinliğine kapılıp ayak uyduruyorum.
Eserin temelleri hüzünlü bir aşk hikayesine dayansa da başkahramanların yaşadığı macera ve entrikalar, kitabı "sıkıcı" olmaktan çok uzak kıyılara ulaştırıyor. Öyle ki kullanılan "ağır" ifadeler bile bu çizgiden ayıramıyor.
Sora sora Bağdat'ı değil ama bir ihtimal kendinizi bulabilirsiniz. Eğer isterseniz moderniteden uzak, sare bir nefes damlası oluverir ciğerlerinize. Ola ki bu kitaba rastlarsanız, bence, gizindekilere sual etmeden geçmeyin.
Okumakla kalmayıp sarıp sarmaladım aylardır. Yüzyıllar önce Shakespeare'in sınırsız hayal gücünden hayat bulup zamanımıza kadar ulaşan bu tatlı esinti, bizi Antik Yunan'a kadar götürmeye niyetli. Ana teması aşk ve evlilik olduğu hâlde hiç de ilkin düşünüldüğü gibi kasvetli bir eser değildir.
Hatta tiyatro metni şeklinde okunmasına rağmen capcanlı karşımıza geçmektedir. Zannediyorum ki bunun sebebi sahip olduğu üstün mizah ve imgesel tasarımlardır. Belirtmeden geçmeyeyim bu eser, bir çırpıda okunacak kadar kolay, dudaklarınızda minik bir tebessüm bırakacak kadar nükteli, kahramanlarını ayaklandıracak kadar tutkulu, bizlere hem güçlü bir aşk hem de toplum hicvi sunacak kadar kuvvetlidir.
En sevdiklerimdendir...
