Şahin Mansuroğlu
@sahinmans
8 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Bu kitabın yegane amacı felsefe hakkında hiç bilgisi olmayan veya çok az bilgisi olan insanlara bir şeyler katmak ise amacı açısından başarılı fakat ben kendi açımdan kitabı başarılı bulduğumu söyleyemem. Felsefe tarihi hakkında daha fazla bilgi içermesini isterdim. Descartes veya Hobbes gibi filozofların 7 sayfaya sığdırılmayacağını düşünüyorum çünkü her ne kadar basitleştirme amacı olsa da bazı görüşleri kaçırmaya sebep oluyor. 101, temel bir kitap olduğu için böyle olduğunu söyleyebilirsiniz fakat böyle olmaması gerekirdi yine de. Tabii felsefeyi hiç okumamış veya yeni yeni okuyan insanlar için iyi kaynak olabilir ama bildiğiniz gibi metin, yazardan çıktıktan sonra okuyucunun olur. Ben de bu sebeple kendime göre yorumladım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kitap yapılan bir kolokyumda etiğin doğal temellerini arayan birkaç felsefeci-bilim insanının yazılarından oluşuyor. Kitap, etiğin temellerini sınırlı bir noktadan inceliyor. Evrimin etiğe katkısı kitabın etiğe bakış açısının temel noktası olabilir. Etiğe sınırlı bir noktadan baktığını söylüyoruz lâkin bizim kabul ettiğimiz daha fazla parametrenin varlığından emin miyiz?
Soru şöyle güncellenebilir, etik felsefesinde birçok parametreden bahsediyoruz ama etiğin doğuşunun insandan başka bir parametresi olabilir mi? İnsanın kendini kendi geçmişiyle değerlendirmesi üzerine bir kitap.
Heinz Heimsoeth bir felsefe tarihçisi, bu kitap onun ders notlarından oluşturulmuş. Kant'ın fikirlerini 6 farklı çerçevede incelemiş. Bunlar gençlik eserleri, 1760-1770 yılları arasındaki düşünceleri, salt aklın kritiği, pratik aklın kritiği, yargıgücünün kritiği ve Kant'ın din ve tarih felsefesi olarak ayrılmış. Kant'ı her ne kadar sade bir dile döküp felsefenin yoğun terminolojisinden az da olsa arındırmayı başarsa da daha önce felsefeyle çok fazla ilişkisi olmamış bir insana önerebileceğim bir kitap değil. Her ne kadar sadeleştirilmiş olarak bahsetsem de okuması yine de zor olabilir.Kant her ne kadar Hume için "beni dogmatik uykumdan uyandırdı" demiş olsa da görüşleri ondan ayrılır. Hume'un aksine metafiziğin yadsınamayacağını ileri sürer. İnsan aklının ve bilgisinin sınırlarını, etiği, estetiği, din ve tarihi incelemiş olan Kant'ın çok güzel anlatıldığı bir eser.
Spoiler içerir.
Kinyas ve Kayra'nın yaşamının bir parçasına denk gelip bu denkliğin sonsuzluğu içinde kayboldum. Kinyas ve Kayra birçok suç işleyen ve toplumsal yaşama uyum sağlamakta zorluk çeken iki arkadaştır. Birbirleriyle geçirdikleri süre boyunca işledikleri suçların cezasını almadıklarını sansanız da içlerinde kıyametler kopar. Uykuya dalışın ve manevi rahatlamanın imkansız olduğu bir yaşamın içlerindedirler fakat bu her zaman böyle sürmeyecektir. Her ne kadar Kinyas ve Kayra ayrılmaz olarak görülse de her şey bitmekle lanetlenmiştir, bitmekle de kutsanmıştır. Yazılmış tüm hikayeler gibi Kinyas elbette gidecek Kayra kalacaktır. Kinyas göçüp gitmeye yazgılı bir hasta gibidir zaten. Delirişinin doruğunda olsa dâhi her zaman oraya ait olmadığının farkındadır. Kayra ise her zaman acı çekmekle yükümlüdür. Kinyas kitabın sonunda kör olur, kimliğini kaybetmekle aynı şeydir zaten!
Kayra, Dostoyevski'nin koparılmış hastalıklı bir parçası, Pessoa'nın umutsuzluğunun karakteri!
Nietzsche'nin nefreti, Schopenhauer'in karamsarlığının vücuda gelişi. Kinyas sana biricik hediyeni, yalnızlığını verdi.
