gizem
@saianss
quando fiam uti chelidon.
doğdum doğalı herkes bana dürbünün ters tarafından bakmayı teklif ediyordu. ben bir türlü buna yanaşmıyordum. inat ediyordum.
neye yaramıştı?
bütün hayatım kepaze olmuştu. bir de bunu denesem ne çıkar sanki?
Reklam
her şeye, herkese sadece katlanıyordum. sokağa adımını atar atmaz kendimi bir yığın muvazaanın, gafletin esiri görüyordum ve bulunduğum yerden, yaptığım işten gayri her yer, her şey bana erişilmez şekilde güzel ve harikulade görünüyordu.
içimde, hemen o anda, çoktan beri sargılı, iyiliğe gitmediği çok iyi bilinen bir yarayı kendi elimle açacakmışım, onun ümitsiz manzarasıyla ve dehşetiyle karşılaşacakmışım hissi vardı.
korku… korku ve insan, korku ve insan talihi, insanın insana hücumu, o hiç yere düşmanlık.
fakat neyi aldatabilirdim, kime anlatabilirdim?
insan neyi anlatabilir?
insan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir?
yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
herkes bilir ki eski hayatımız saat üzerine kurulmuştur. hatta sonraları Muvakkit Nuri Efendi’den öğrendiğime göre avrupa saatçiliğinin en büyük müşterisi daima müslümanlar ve onlar içinde en dindarı olan memleketimiz halkıymış. günde beş vakit namaz, ramazanlarda iftar, sahur, her türlü ibadet saatle idi. saat Allah’ı bulmanın en sağlam çaresi idi ve bu sıfatla eskilerin hayatını idare ederdi.
Reklam