1-
İnsan, kendisini tanımazsa zalim ve cahil kalır. (Bkz. 33/Ahzâb, 72)
2-
Bazen Allah'ın nimetlerini görmezlikten gelerek nankörlük yapar. (Bkz. 22 Hac,66)
3-
İnsan, bazen kendini yeterli zanneder ve Allah'a ihtiyaç duymadığı anlayışıyla
tuğyan eder (azar, taşkınlık yapar). (Bkz. 96/Alak, 6-7)
4-
İnsan, işlerinde çoğu zaman acelecidir. (Bkz. 17/İsrâ,11)
5-
İnsan, zorluklarla karşı karşıya gelince Allah'ı hatırlar. Zorluklar geçip
gidince sanki hiç bir olay olmamış gibi Allah'ı unutur. (Bkz. 10/Yûnus, 12)
6-
Allah'ın keremini unutarak cimrileşir. (Bkz. 17/İsrâ, 100)
7-
İnsan, hırs ve ihtiraslarla donatılmış bir varlıktır. (Bkz. 70/Meâric, 19)
8-
İnsan, eğer kötülük görürse inler, sızlanır, bağırır ve yardım ister. Eğer
kendisine nimet verilirse cimrileşir. (70/Meâric, 20-21)
9-
İnsan zayıf yaratılmıştır; âcizdir. (Bkz. 4/Nisâ, 28)