Özge Filiz
@salisregemm
*odandaki sessizliğe zaman artık girmiyor, ama sürekli çevreliyor seni, bakmamazlık edebileceğin bir çalar saatin akrebiyle yelkovanından daha ısrarlı, daha mevcut ama sen saati bilmiyorsun, Saint-Roch'un çanı ne çeyreği, ne buçuğu, ne de üç çeyreği ayırt ediyor, Saint-Honore ile Pyramides sokaklarının kavşağındaki trafik ışıkları her dakika değişmiyor, su damlası her saniye düşmüyor.Saat on, belki de on bir, çünkü doğru duyduğundan nasıl emin olabilirsin ki, geç oldu, henüz erken, gün doğuyor, gece oluyor, sesler tam olarak kesilmiyor hiç, zaman bütünüyle hiç durmuyor, görünmez olsa bile: sessizlik duvarındaki ufacık gedik, iki damla arasında yavaşlamış, unutulmuş, neredeyse yüreğinin atışlarıyla karışmış mırıltı.
Reklam
ZAMANLA, DUYARSIZLIĞIN inanılmayacak bir hal alıyor. Gözlerinde parıltıdan eser kalmamış, siluetin tam anlamıyla çökmüş. Bıkkınlıktan, burukluktan eser taşımayan bir dinginlik gelip yerleşmiş dudaklarının kenarına. Dokunulmaz biri olarak, giysilerinin ağırbaşlı yıpranmışlığı, adımlarının yansızlığı tarafından korunarak sokaklarda geziniyorsun. Öğrenilmiş hareketler yapıyorsun sadece. Ancak gerekli olan sözcükleri sarf ediyorsun. İstediklerin şunlar:
-bir kahve,
-önden bir koltuk,
-günün yemeği, bir kırmızı şarap,
-bir bardak bira,
-bir diş fırçası,
-on tane bilet.
Dönme KapısıŞiir
O gerçekleştiğinde anlamsız edecek
O bir türlü olmıyana bir türlü gelmiyene
Nasıl tutkunum umutlar arasından
Kimdi, İsa mıydı daha eski miydi
Belirli bir bahçenin kapısını
Hayvansal içgüdüsüyle ilk açan
Belki yalnızca üç belki üç bin yıl
Seni yürüyorum ayaklarımla
Donuk karsı önemli beyazlıktan
Geyikli GeceŞiir
Eskimiş şeylerle avunamıyoruz
Domino taşları ve soğuk ikindiler
Çiçekli elbiseleri ile yabancı kalabalık
Gölgemiz tortop ayakucumuzda
Sevinsek de sonunu biliyoruz
Borçları kefilleri ve bonoları unutuyorum
İkramiyeler bensiz çekiliyor dünyada
Daha ilk oturumda suçsuz çıkıyorum
Oturup esmer bir kadını kendim için yıkıyorum
İyice kurulamıyorum saçlarını
Bir bardak şarabı kendim için içiyorum
"Halbuki geyikli gece ormanda
Keskin mavi ve hışırtılı
Geyikli geceye geçiyorum"
Uzanıp kendi yanaklarımdan öpüyorum.
ALIR MAVİ ATLAR DÜŞLERE GÖTÜRÜRŞiir
Üstümüze çöken o kusursuz ağırlıklı
Buyurmaya buyruk tutmaya gereken ağırlık
Başımızda bir gürültü koskocaman
İsteksiz uyuyan çocuklar gibi
Saklanmaya götürülen sözcüklerden
O küt adamlardı kızgın ve yan yana
Kış atları sanki kendi karanlıklarında
Yaşamanın olumsuz kapısını bekleyen
O söyleyemediğimiz sözcüklerdi
Yürütüp gemilerini bilinçaltlarının
Azgın sularından düşlere iten
Reklam