Amigdalam’daki yetkeli rejime;
Sesleniyorum.
Neme lazım,
Biliyorsunuz ya işte...
Benimkisi Tamamen ereksizlikten...
”özür dilerim.”
Ama yapamadım.
Şşşş! anlatmayınız yanlış ;
kolyeniii diyorum kolyeniii...
Can kırıklarında denk geldi bir dem. Hani Yunan mitolojisinden baz alınmış olanı... size
sorduğumu... Unutmuşsundur
da işte.
Gördüm de
daha önce bir yerlerde gördüğüme de emindim ya..
hani yine de ş’URLA
olmadı belli ki.
Ya da o beni görmüştü. Benim çevremi kolaçan ettiğim bir anda; benim onu görebilmem için göz kırpmıştı.
Önemi de vardı belli ki sizin için...
O an
Sustum... Susuş susuş Susuştum...
Suskundum...
Sanki,ana kumanda odama yabanıl bir kedi girmişçesine içten...
Sanki,kayan yıldıza
ıraktaki bir incir ağacına iyi bakmasını yalvaracak kadar da uzaklardan,
Taa çok uzaktan. Taa Sirius’tan yıldızlarda kaybolduğum bir gece yine B..
Uykuma giden yolun sapağında..
Kuşumun, cılız göğsümden koptuğunu hissettim.
"Uç, küçük kuşum, yükseklere uç. Uç da Tanrı'nın parmağına kon. Tanrı seni başka bir küçük çocuğa yollayacak. Benim için şarkı söylediğin gibi onun için de söyleyeceksin. Hoşça kal, benim güzel kuşum!"
İçimde büyük bir boşluk hissettim.
...
"Xururuca!"
"Ne var?"
"Ağlamak kötü bir şey mi?"
"Ağlamak hiç bir zaman kötü değildir, budala. Neden sordun?"
"Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes.."
Hala bir kurtuluş olabilir miydi? Henüz ortaya atılmamış itirazlar mı vardı? Mutlaka vardı. Mantık istediği kadar sarsılmaz olsun, yaşamak isteyen bir adama direnemez.
Yüzünün silüetiyle belirince özlemek
Aklımı zorluyor kaygım ya seni göremezsem?
Bir ağaç en çok o zamanlar ağaç işte
Orman birilerinin uydurması yok aslında öyle bir şey
Bir sürü yalnız ağaç var yan yana bir sürü ağaç
Yan yana ve yalnız bir sürü ağaç var
Orman demiş birileri orman büyük bir yalan
Bir sürü yalnız insan var yan yana bir sürü yalnız
Yan yanalar yalnızlar dokunuyorlar yalnızlar
Bira içiyorlar yalnızlar sevişiyorlar yalnızlar
Kimse kimsenin kimsesi değil aslında yalnızlar
Kalabalık zannediyorlar kendilerini beraber zannediyorlar
Yanılıyorlar aslında tepeden tırnağa yalnızlar
Çoğalmaya niyetim yok seninle ben beraber
Biz olalım ikimiz yeter seni beni öldürüp
Değmeden kimselere görünmeden kalabalıklara
Usulca sığınsak bir ağaç gölgesine
Bir ağaç bize yeter bir ağaç bize yeter.
Kalbimi deşiyor korkum ya seni göremezsem?