Demokratik kurumlar eşitlik duygusunu uyandırıp kışkırtır fakat onu asla bütünüyle tatmin edemezler. Bu tam eşitlik, her seferinde tam yakaladığını sandığı anda halkın elinden kayıp gider ve Pascal'ın da dediği gibi, ebedi bir kaçış halindedir; halk, tanınabilecek kadar yakın fakat asla tadılamayacak kadar uzak olduğu için daha da değere binen bu servetin peşinde coşup durur.