Samet Sundu
@sametsundu
Hepimiz Ahirette çıkacak olan kitabımızın yazarıyız.
De ki: “O, size üstünüzden (gökten) veya ayaklarınızın altından (yerden) bir azap göndermeğe, ya da sizi grup grup birbirinize düşürmeğe ve kiminizin şiddetini kiminize tattırmaya gücü yetendir.” Bak, anlasınlar diye, âyetleri değişik biçimlerde nasıl açıklıyoruz.
Enam 65
Reklam
İnsana GüvenmeliyizDin
Göklerin ve yerin yüklenmekten kaçındığı emanetin insana tevdi edilmesi Allah'ın insana bu güveninin/imanının bir göstergesi. Emanet kelimesinin kökünde de iman var. Demek ki Allah emaneti inandığı, güvendiği insana vermiştir. Ama Güven riski sıfırlamaz; güvendiğiniz kişinin hata yapmayacağı anlamına gelmez. Hata yapanın da bütünüyle silinip atılmasını gerektirmez. İnsanın başlangıç hikayesi bu riskin yarattığı sonucu anlatmaktadır. Allah meleklerden Adem'e saygı secdesinde bulunmalarını, insanın yaratma planındaki seçkin yerini kabul etmelerini talep etti. Ama hikaye mutlu sonla bitmedi. Adem ve Havva kendilerinden talep edilenin aksini yaptılar. Allah'a verdikleri sözü unuttular ve günah işleyerek kendilerine bağlanan umudu kırdılar. Bunun üzerine şeytan insanı göstererek Allah'a: "bana tercih ettiğinin durumuna bir bak..."diyerek Umut bağlanan insanın ilk düşüşüne ironik bir göndermede bulundu. O gün bugündür başka Adem ve havvaların hikayeleri benzer mutsuz sonlarla bitmekte, Allah'ın insana olan imanı/güveni boşa düşürülmektedir. Ama bu güveni boşa düşürmeyen, kendilerine bağlanan umudun gereğini yerine getirenler de var. Bir avuç bile olsalar!
Bir din nasıl anlaşılır? Bir dini anlamak demek tam olarak ne demektir; o dine mensup olanların yaşantılarına mı bakılmalı, yoksa mensup olanların mükellef olduğu kitaba mı bakılmalı daha da uçlara doğru gidersek ulusal veya uluslararası haberlere bakıp manşette bulunan retorik bir cümle ile mi anlaşıldığı farz edilir! Yazar Frank Griffel denemelerle oluşan bu kitabında Avrupa'nın bildiğini iddia ettiği İslam'ı yeniden ele alıyor ve gerçekten Avrupa'nın İslam'ı retorik düzeyde bildiğini birçok farklı konuda okuyucuya sunuyor. Yazar eserinde İslam'ı Tolstoy'un Hacı Murat adlı eserindeki çiçek açan bir deve dikenine benzetiyor.
"Şöyle ki romancı belki de tolstoy'un kendisi bir yaz çayırında nasıl yürüdüğünü ve her türlü renkli çiçekleri nasıl topladığını anlatır. Hemen akabinde, bir deve dikeni daha doğrusu Tolstoy'un halk tarafından ifade edildiğini söylediği bir "Tatar deve dikeni" ile karşılaşır. Dikenlerinin uzunluğu ve keskinliği ile çiçeğinin güzelliği kendisini etkilemiştir. Onları bir bez ile almaya çalışır ancak başarısız olur. Gövde kırılır ve dikenleri bezi keser. Eser bunun devamını şu şekilde ruhumuza nakşeder; kendi yerinde güzel olan çiçeğin gereksiz yere koparılmasından pişman oldum ve onu attım "bu çiçeğin içinde ne enerji ne de canlılık vardı" diye düşünüp onu toplamak için harcadığım çabayı aklımdan geçirdim ne kadar umutsuzca kendini savundu,hayatını ne kadar pahalıya sattı dedim kendi kendime sonrasında Romancı(Tolstoy) eve dönerken ikinci kez bir Tatar deve dikeni ile karşılaşır. Bu kez taze sürülmüş bir arazide bu deve dikeni dışında hiçbir şey yoktur. Sürülmüş sonra geri gelmiş ve bir saban ile tekrar üzerinden geçilmiş."Ne enerji"diye düşündüm. İnsan burada her şeyi yendi milyonlarca bitki ve otu yok etti fakat deve dikenini ortadan kaldırmaya
Reklam