Samime Sanay dinlerken yazılan inceleme (Söyleme Bilmesinler)1000Kitap
Şermin Yaşar, bu romanda bir ailenin yıllar boyunca biriktirdiği kırgınlıkları ve suskunlukları etkileyici bir şekilde anlatıyor. Hikâye ilerledikçe her karakter kendi gözünden yaşadıklarını aktarıyor. Bu yönüyle kitap, sanki bir psikoloğun odasında geçen seansları andırıyor; her bölümde başka bir karakter gelip iç dünyasını açıyor ve okur da onların neden böyle davrandığını anlamaya başlıyor. Bu nedenle neredeyse herkes kendi hikâyesinde haklı görünmeyi başarıyor. Elbette Çiğdem bu konuda biraz ayrı bir yerde duruyor.
Benim için Ethem ve Nurten ise romanın en dokunaklı karakterleriydi. Çünkü yaşananların içinde en fazla yara alan ve en az söz hakkı bulan kişiler onlardı.
Dışarıdan bakıldığında sık sık bir araya gelen, bağları güçlü görünen bir aile var. Oysa perde arkasında kimse duygularını açıkça paylaşmıyor, kimse gerçek düşüncelerini söyleyemiyor. Söylenmeyen her söz, görmezden gelinen her sorun zamanla büyüyor ve sonunda kaçınılmaz bir şekilde büyük çatışmalara dönüşüyor. Romanın merkezindeki asıl mesele de bu: iletişimsizlik. İnsanlar konuşmadıkça, içlerinde tuttuklarını paylaşmadıkça sorunlar çözülmek yerine daha da derinleşiyor.
Üstü örtülen şeylerin açığa çıkışıEdebiyat & Roman
Dışarıdan mükemmel görünen, birbirlerine ne kadar bağlı, ne güzel diye düşündüğümüz ailelerin, evliliklerin arkasında gizlenen başka hayatlar, sırlar ve yalanlar olduğunu nereden bilebilirsiniz ki işte bu kitap tüm bu bağların sırlarını ilmek ilmek çözüyor. Bizlere görünenlerin aksine göremediklerimizi gösteriyor. Yazar bunu yaparken her bir karaktere ayrı ayrı konuşma hakkı veriyor ve sırlar teker teker açığa çıkıyor. Aslında her ailenin ya da her bir insanın farklı bir hikayesi vardır ve hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Bu arada bu kitabın adı Samime Sanay'ın "Söyleme Bilmesinler" isimli şarkısından esinlenerek verilmiş. Acaba bazı şeyler söylenerek mi yoksa söylenmeyerek mi kalmalı? Ben bunun kararını hala veremiyorum. Verebilen beri gelsin :)) Kitabı karakterlerden yola çıkarak inceledim ve işte kitaptaki karakterlerimiz;
KAZIM BABA, MÜRÜVVET ANNE,
Oğullar: EMİN, ETHEM, EKREM
Gelinler: HÜLYA, NURTEN, SEVGİ
Ek karakter: Emin'in mektuplaştığı kadın ÇİĞDEM
EMİN, (HÜLYA İLE EVLİ) oğulların en büyüğü, emekli öğretmen, emekli olduktan sonra emlakçı dükkanı açmış, Mürüvvet annenin en sevdiği oğlu, gençliğinde Çiğdem adında bir kadını sevmiş, annesi kadının ne mal olduğunu öğrenmiş ve onu Hülya ile evlendirmiş. Yalnız Emin'in annesinin ona yaptığı bu iyilikten haberi yok. Çiğdem'in nasıl bir kadın olduğundan da bu yüzden yıllarca Çiğdem'le mektuplaştı, karısıyla babasının evinde yaşıyor. Kazım babaya Emin ve Hülya bakıyorlar.
ETHEM, (NURTEN İLE EVLİ) ortanca oğul, ticaretle uğraşıyor. Mürüvvet annenin ona uygun gördüğü karısını çok seviyor yalnız ona yeterince sevgi gösteremiyor. Yazar kitabın başında bu kitabı Ethem'e ithaf ediyor. Ethem'i yazarken onun sıkıntısını, yalnızlığını derinden hissettiğini belirtmiş. Ben de kitapta en çok Ethem karakterini sevdim. Onun
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Söyleme Bilmesinler // Şermin Yaşar
Söyleme Bilmesinler,
Yeter artık bildiklerimiz. Çok bilmek de iyi değil.
Söyleme bilmeyelim...Hem herkes her şeyi bilecek olsa otuduğumuz evlere, mahallerde duramayız. Herkes bir şeyler saklıyor işte...
Şuan televizyonda SAMİME SANAY olsun... "Söyleme Bilmesinler..." diye başlasın şarkıya. Başını omzuma yaslansın Nurten. SAMİME SANAY "Hiç Kimse dolduramaz Kalbimdeki Yerini " derken eğilip saçlarını öpeyim.
Doymadan kalkalım sofralardan, elimizi bile yıkamadan... "Yalansız artık. Hâla birkaç sırrımız olsun. Ama yalansız..."
Hiç sıkılmadan okuyabileceğiniz hatta tek oturuşta bitirebileceğiniz tadı damağınızda kalacak, sayfalar arkası sırlarla dolu bir kitap ÖNERİSİYLE geldim.
Öyle yalın öyle dokunaklı; bazen sarsıcı, bazen hüzünlü. Sayfalar akıp giderken, her bölümde sırların da tek tek çözüldüğü...
Karakterler konuştukça kimi haklı bulacağımı şaşırdım. Sen de keşke söyleseydin be diye, konuşa konuşa kitabı bitirdim.
Kitabın konusu, dışarıdan bakılınca normal aile gibi görünen ama her birinin içlerinde haykırdıklarıyla dışlarından söyledikleri farklı olan aile bireylerinin, diyaloglarından oluşuyor. Birbirlerini tanıdıklarını zannediyorlar ama hiç de tanımamışlar aslında. Birbirlerine nasılsın? diye içten gelerek sormalarını bile hep bekledim durdum. Neden gerçeklerden kaçıp soramadılar?
Çünkü yalanla kurulmuş, kandırmaca bir aile bağlarından ibaretlerdi. Sevgisiz büyütülmüş bireylerin çocuklarına aktardıkları sevgisizlikler hakimdi. Babalarının hatalarını çocuklar ödedi. Üçü de. Ama en çok ETHEM mi? EKREM mi? EMİN mi? Bilemedik. Bu gerçekten o kadar üzücü ki...
Bu kitapla beraber yapılan aynı hataların bireyden bireye nasıl aktarıldığını okurken, bir noktadan sonra nasıl düzeltileceğini de okudum.
" YETER BE BİLDİKLERİMİZ. ÇOK BİLMEK DE İYİ DEĞİL. SÖYLEME
Herkesin içindeki bir şeyleri ortaya çıkaran eser...1000Kitap
Söyleme bilmesinler Samime Sanay şarkısıyla biten bir kitap ilginç oldu şahane oldu. Kapattım sayfayı açtım şarkıyı başladım yazmaya.
Bu roman çok insana->kitabialem.blogspot.com/2026/04/soyleme...
Kitap Şermin Yaşarla tanışmama vesile oldu ve yazarın kalemine hayran kalmamı sağladı. Hikayeyi her karakterinden ağzından okumamız oldukça sürükleyici. Eserimiz oldukça gerçekçi ve etkileyici ki kitabı bitirip kapağını kapattığımda bir süreliğine boşluğa baktım ve Samime Sanay'dan "Söyleme Bilmesinler"i dinledim tekrar tekrar. Kitap bana bir şarkının nasıl acılı, içten bir hikayeye dönüşebileceğini öğretti. Artık bu şarkıyı her dinlediğimde Ethem ve Nurten'i merak edecek; "Neredeler, ne yapıyorlar şuan, birbirlerine söyleyemedikleri neler var acaba ?" diye düşünmeden edemeyeceğim .
Kitabımızda dokuz ayrı isim, dokuz ayrı hikaye var. Bir aileye mensup dokuz kişinin birbirini nasıl tanımadığını, duyamadığını, fark edemediğini, birbirlerine yabancılaştığını okuyoruz. Üstelik hikayemizi her karakterin zihninden sırayla okuyoruz bu da her karakterle empati kurmamızı bir yandan da ailemiz bile olsa insanların birbirleri hakkında ne kadar kötü ve sinsi düşüncelere sahip olabileceği gerçeğini yüzümüze çarpıyor.
Aynı zamanda dışarıdan her ne kadar birbirimizi tanıyoruz gibi görünsek de içimizde kimsenin kimseyi tanımadığını biraz acımasız biraz da vurucu şekilde şahit oluyoruz. Kitabımızda yabancılaşma,
bastırılma duyguları oldukça iyi işlenmiş. Hikayemiz iki günlük sürede geçse de yılların acımasızlığıyla ve yüküyle karşılaşıyoruz. Uzun zamandır okuduğum en özgün anlatım tarzlarından birine sahip kitabımız. Eğer ki 2 günlük ama yılların buğusunu içine hapsetmiş , aynı aileden insanların farklı hayatlarına şahit olmak isterseniz kitabı okumanızı öneririm. Kitap bitince de Samime Sanay'dan "Söyleme Bilmesinler"i dinlemeyi unutmayın.
Kitap, bir ailenin iç dünyasını anlatıyor. Her karakterin kendi ağzından anlattığı bölümlerden oluşuyor. Olay kitabı değil de daha çok insan kitabı. Aile içinde kimse birbirini tanımıyormuş aslında ve her karakter kendi açısından haklı, değişik ilginç bir kitap. Bastırılmış duygular, söylenmeyen gerçekler, aile içi sırlar, kırık ilişkiler kitabın ana teması.
Söyleme Bilmesinler, Samime Sanayın şarkısıyla tanıştım.