Onur
@sanssoleil
bu yazgı kemiriyor beynimi, başka şey yok aklımda
Ve o cam gibi gözlerdeki bakış, bana duyduğu şefkati de içerdikleri halde korkunç bulmaya devam ettiğim bu şeyleri fazla düşünmeyeyim diye sımsıkı kavrıyor, adeta büyülüyordu beni.
İçimdeki bu yabancıya nasıl katlanacaktım? Aslında kendimden başkası olmayan bu yabancıya? Onu nasıl görmezden gelecektim?
Nasıl bilmezden gelecektim? Başkaları onu gördüğü halde ben görmezken, onu daima beraberimde götürmeye, içimde taşımaya mahkum bir halde, nasıl yaşayacaktım?
