sapyolist
@sapyolist
28 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Tamam en sapyo sensin
Tuhaf şey ise, onun bedeninden çok zekasını çekici bulmamdı. Kadınlardaki zekayı bulmak bir afrodizyaktı benim için ve o tanıdığım en zeki insanlardan biriydi.
sapyolist
Birileri benden bahsetmiş 😅
Herkes hayatında bir kere hata yapabilirdi. Canlı olmanın gereğiydi bu. Ama aynı hatayı ikinci kez yapamazdınız. Çünkü hata bilmeden yapılan bir şeydir. Eğer aynı şeyi yaparsanız bu bile bile işlenen bir suç olabilirdi...
Poyraz ︎ ͜͜͡͡✯ isimli okura yanıt verildi
sapyolist
Ve bunlar hatayı yapandan daha çok affeden için geçerli sanki 😉
Ben hayallerimden ve hedeflerimden ilk bahsettiğim de bana söylenen ilk şey "orta okul mezunu bir kadının yazarak başarıya ulaşamayacağı" oldu. Bir kadının istediğinde neleri başarabileceğini, kadının kendi kendine yetebileceğini idealleri ve hedefleri olabileceğini önce kendi çevreme sonra da bu düşüncede olan herkese bu ödülü alarak kanıtladığımı düşünüyorum.
Kitap link: kitapyurdu.com/index.php?route...
gazeteavrasya.com/yilin-en-iyi-ka...
sapyolist
Tebrikler, yolun daima açık ve başarılarla olsun ❤️
“Üzerimde yıldızlı gök ve içimde ahlak yasası.”
Bu cümle üzerine üç gündür düşünüyorum; ahlak? Nedir aslında ahlak dediğimiz şey? Ahlaklı yaşamaktan kastımız ne? Bir eylemi yahut da kişiyi ahlaklı veya ahlaksız olarak nitelendirebilmek için elimizde olan ölçütler nedir mesela?
Üç günlük tez ve antitezlerimin neticesinde şu sentez çıktı ortaya; Hani derler ya başını yastığa rahat bir şekilde koymak diye; eğer başımı yastığa rahatça koyabiliyorsam ahlaken doğru olanı yapmışım demektir.
Zira bizi yargılayacak olan bir bir yargıç var içimizin en derinliklerinde; vicdanımız!
Vicdanen rahatsız hissetmediğim bir eylemi yapmadığım veyahut da yaptığım zaman ahlaklı davrandığımı söyleyebilirim kendi kendime. “Hepimiz vicdanımızın mahkemesinde sanık kürsüsündeyiz.” diye bir cümle kurmuştum yıllar önce. Evet, vicdanımızdır esasında ahlakı, doğruyu, iyiyi bize gösteren. Pek çok insanın yüzyıllardır inandığı Tanrı, içimizdeki vicdandan başka bir şey değildir kanaatime göre. İşte bu sebeple İmmanuel Kant’ın ilk başta yazdığım o cümlesi son zamanlarda aklımı kurcalıyordu;
İçimde ahlak yasası!
Ahlak benim içimde aslında. Onu kutsal kitaplarda, göklerde, metafizik yerlerde aramaya gerek var mı gerçekten?
Genel geçer ve içimde zaten varolan ahlak kuralları (öldürmenin, çalmanın, fesadın kötü olduğu gibi) aslında toplumun düzenini sağlamanın yanı sıra yapma veya yapmama eylemimi daha ahlaklı (yapmayacak mıdır?
Eğer ben sırf bir yaratıcı beni görüyor ve cezalandırma ya da ödül mekanizmalarını işletiyor diye o hareketi yapacaksam yahut da yapmayacaksam bu beni ahlaklı yapar mı?
Üzerine daha da düşünülmesi gereken konular olduğu hususunda hemfikirim sizlerle. Lakin gelin bu konuda bir uzlaşı sağlanana kadar ki bu biraz zor görünüyor, vicdanımızın sesini dinleyelim. Zira vicdan yani
sapyolist
Bizler yaptığımız her davranışa kötüde olsa bahane buluyoruz yani kişinin vicdanını rahatlatma potansiyelide var ancak objektif bakan kişilerin vicdanı çalışır