“Çoklukla övünmek sizi, kabirlere varıncaya (ölünceye) kadar oyaladı (Tekasur Suresi 102:1)”ayeti, daha önce hiçbir döneme bu kadar uygun düşmemişti belki de.
"Babam öldüğünde yaşadığım o kara, boğucu kayıp hissi yok. Nefes almak zor gelmiyor. Sabahları tavana bakıp hayat yatağımdan sürünerek çıkmaya değer mi diye düşünmüyorum. Karşıma çıkan her yabancıya hınçlanıp sanki dünya dönmeyi bırakmamış gibi hayatlarına devam edebilmelerine hayret etmiyorum."