barış Çiçek
@sarama
Şu anda okuduğu kitaplar
asi bir gülüşün
kudretiyle sarsıldı ruhum
yüzüm uyandı aydınlık sabahlara
ahraz yılkı atları kırlarda
Munzur serin serin akmakta
/.
usumuzda
kırılgan çocukların bayram sevinci
allı morlu baharda teyellenmiş ağaçlar
hadi bir ikindi vakti
öp yüreğimin sen yerinden
aksın mum denizlerine hercai gülüşün
uzanıp göğü izleyelim beraber
aynı toprağın eteklerinde
gizini arayan bir sır gibi
kal
uğul uğul adını susan dilimde
//.
hâtırla
ateşin rahminde kelimeler devşirdik
kına yaptık kanlı gelinciklerden ellerimize
usul usul akarken sesimiz Dicle'ye
düştük barış düşüne çiçek çiçek
bu yüzden çiçek dedim sana
karanlığın ortasında öylece filizlenen
asi
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Büşra Kelbat
/.
karanlığın bağrında mum olma telaşındaki his
birikmiş cümle topluluğundan sıyrılarak
güneşe doğru ilerliyordu
müfreze bulutların bağrını yarıp
ışığın kalbine eriştiğinde
geride yosun tutmuş anıları
ve küçük çocuklara sıkılan büyük kurşunlar bıraktı
bir anne oturup bahçedeki nar ağacının dibine
ucu sivri masallar okuyordu çocuklara
bir çocuk elma ağacına çıkıp gökkuşağına yetişme hevesindeydi
ve bir baba yama yapıyordu düşlerinden arda kalan bir cümleyi
sessizlik insanın kalbini patlatacak düzeyde sert
lâ sesi kadar endişeliydi
//.
bırakın dedim bırakın
bu kalbi ben sevgiyle yoğurdum
kirletemezsiniz ucuz oyunlarla
her sâla sesinde irkilen bir kedi gibi
kaçmıyorum artık düş ormanına
hem kim vurduya gidiyor
bütün sokaklarben kalbi durgun bu çağda
çavlanların ardındaki sırrı
künyeme kazınmış oyuğa gömdüm
ardımda ıssızlığın vehmi
şafağın kızılana eş
yağmuru seğirten gözlerim
şarabi bir hüzün katar durgun sulara
oysa her gidenin ardından mendil sallamaktan
gözlerim kör
ellerim kangren
ufkum prangalıydı
kürdi bir ıslığın deminde
militan türküler tüttürürdüm
dudağımın çatlağından dökülen her kelam
başağı filizlendirir
sarı sıcak bir mayhoşluk katardı bedenime
oysa biz
biraz fazla sevişmek için
tahammül ettik kötü filmlere
ve
hep aşkla baktık birbirimize
şimdi nasıl inanırım bırakıp gittiğine
ey karanlığın kalbini okşayan kadın
ellerimin nasırlarını öpmediğin her gün
eksiliyorum yeniden
kalbi durgun bu zamana katlanıyorsam senin için
ya aklımdan geçenleri öldüreceğim