"Her çocuğun bir ara kaplumbağası olur. Ama kimse uzun boylu besleyemez kaplumbağayı. Uğraşırlar, didinirler, sonra bir gün bir de bakarlar, almış başını gitmiş... uzaklara. Tıpkı benim gibi."
Serinin 6. kitabı bitmiş, sanki 1. daha dün bitmiş gibi :')
Ufak ufak sona geliyoruz artık. Ve Harry'nin dünyası eskisi kadar toz pembe değil. Potter elimizde büyüdü, ben onunla büyüdüm diyemesem de kendimden bir şeyler de buldum hep. Acılarımız, dostluklarımız, düştüğümüzde ayağa kalkmalarımız bizi güçlü kıldı. Ve iyilikle hareket eden kim varsa onun yolda kalmayacak olmasıydı ödülümüz.
Spoiler olmadan inceleme yazamayacağım bu sefer ama bu kitap serinin bana en çok dokunanı diyebilirim.Bana en yakın olanı ve en çok yaralayanı :')