Kendine ait bir oda, bir masa ya da bir defter.
Virginia Woolf'un tek istediği kadınların geri planda olmaması, özellikle edebiyatta.
Kadın konusunda hem erkeğin hem kadının kendine yaptığı/yapılmasına izin verdiği durumlar hakkında küçük bir serzeniş.
Virginia bana da kendi çocukluğumu, ergenliğimi hatırlattı. Küçük bir masamda yaptığım resimler, yazdığım şiirler, okuduğum kitapları hatırlattı. Bazen kendine vakit ayırmanın hem kolay hem zor yolu bir odanın olması. Hiçbir şeyden kaçamadığında, kendin için yapacak bir şeyin kalmadığında suluboya fırçaların, renkli kalemlerin, sarı sayfaların, varsa yanında bir fincan kahven şenlik gibi gelir insana.
Bunları yapabilmek için, kendine suçluluk hissettirmemek de bir mesele. İnsanlar senden ne bekledi, sen ne kadar önemsedin? Önemli şeyler listende sen neredesin? Çevrendekilerin senin için atfettiği şeyleri mi kabul ettin yoksa dönüp içine bakıp da ben aslında ne istiyorum, dedin mi?