Fâriğ olmam eylesen yüz bin cefâ, sevdim seni,
Böyle yazmış alnıma kilk-i kazâ, sevdim seni.
Ben bu sözden dönmezem devr eyledikçe nûh-felek,
Şâhid olsun aşkıma arz u semâ, sevdim seni.
Bend-i peyvend-i dilim ebrû-yı gaddârındadır,
Rişte-i cem’iyyetim zülf-i siyeh-kârındadır.
Hastayım, ümmîd-i sıhhat çeşm-i bîmârındadır,
Bir devâsız derde oldum mübtelâ, sevdim seni.
Ey hilâl-ebrû, dilin meyli sanadır doğrusu,
Sû-yi mihrâba nigâhım kec-edâdır doğrusu.
Râ kaşından inhirâf etsem riyâdır doğrusu,
Yâ savâb olmuş veyâ olmuş hatâ, sevdim seni.
Bîgubârım hasret-i hattınla hâk olsam yine,
Sıhhatim rûh-ı lebindendir helâk olsam yine.
Tîg-i gamzenden kesilmem çâk çâk olsam yine,
Hâsılı bîhûde cevr etme bana, sevdim seni.
Gâlib-i dîvâneyim, Ferhâd u Mecnûna salâ,
Yüz çevirmem olsa dünyâ bir yana ben bir yana.
Şem’ine pervâneyim, pervâ ne lâzımdır bana,
Anlasın bîgâne, bilsin âşinâ, sevdim seni.
Şeyh Gālib
Normalde sâdece aslından metin okur ve aslını paylaşırım ama bu şiirin aslını, yazıldığı hâlini, yer aldığı dîvânı bulamadım, o yüzden bu hâlini paylaştım.