Savab iş görmək qədər yaxşı heç nə yoxdur.
Eskiden kitapların sonunda “hata-savab” cetveli olurdu. Yani günümüz söyleyişiyle doğru-yanlış listesi. Hatasıyla sevabıyla deyiminin aslı, hatasıyla savabıyla olmalıdır.
Kaş ki
İnsan unuda dərdləri, hər dəm gülə kaş ki,
Nifrət yerinə qəlbinə şəfqət gələ kaş ki.
Allahı sevə, Rəbbə ibadət edə daim,
Quran bütün əhli-müsalman bilə kaş ki...
İmanlı olub nəfsini məhv eyləyə insan
Acgözlüyü candan və də qandan silə kaş ki
Qəlbində ilahıi odu şölə saça, ancaq,
Heç vaxt onu döndərməyə sönmüş külə kaş ki.
Yalnız savab işlər görə Allahına xatir,
Daxil ola cənnət deyilən mənzilə kaş ki.
Bir gün öləcəksə, bu böyük qövmi-müsəlman,
Ya Rabb, bütün hər kəs namaz üstdə ölə kaş ki...
Sayfa 19 - Əlfəcin
Allah'a hamd ve Resulüne salih ve selamdan sonra ...
Ey irşad isteyen genç! Olgunluk ve mükemmellik yolculuğuna başlayan bir kişinin, her şeyden önce hangi
inançlarının olması ve ne gibi amellerde bulunması gerektiğini benden öğrenmek arzuna cevab ve bir sıdk ve savab rehberi olsun diye bu kitabcığı yazdım. Başlatmak, sona erdirmek ve başarıya ulaştırmak ise şübhesiz Allah'a aiddir.
"Poeziyanı da sevirdim. Şeirlər bir növ dualara bənzəyirdi, amma daha gözəl, daha anlaşıqlı idilər. Dualardan fərqli olaraq, şeirlər günahların bağışlanması, savab qazanmaq üçün deyildi. Şeirin cilalanmış, ölçülü-biçili sözləri yaxşı yağlanıb nizamlanmış dəyirman çarxları kimi bir-birini hərəkətə gətirirdi."
Mehpare:Şiir
Nazmım sana ilk önce hitâb eyledi Abla!
Zannımca kalem bunda savâb eyledi Abla!
Mihnet-geh-i dünyâ ki bir alûde sadefdir.
Yalnız seni hâlık dür-i nâb eyledi Abla!
Akıllere cevretmesi âdetdir anın-çün
Bahtın sana da hayli azâb eyledi Abla!
Hak sordu bütün hilkati ma'nâlı yüzünde
Sorduklarına kendi cevâb eyledi Abla!
Hissetdi ki âlemde anın gayrisi boşdur
Ezvâkını da vasf-ı kitab eyledi Abla.
Belki yanılup âdem olur zannına düşdi
Ben âcize de hayli itâb eyledi Abla.
Sen kendine devretme lâfı hatm-ı kelâm et
Mehpâresidir felsefenin Ablamız elbet.
