Oğlum Behçet, sen bir medeniyetin iflâsı nedir bilir misin? dedi. İnsan bozulur, insan kalmaz; bir medeniyet insanı yapan manevi kıymetler manzumesidir. Anlıyor musun şimdi derdin büyüklüğünü?..
Cahilsin; okur, öğrenirsin. Gerisin; ilerlersin. Adam yok; yetiştirirsin, günün birinde meydana çıkıverir. Paran yok; kazanırsın. Her seyin çaresi vardır. Fakat insan bozuldu mu, bunun çaresi yoktur.
Sen cilt yapıyorsun, şiraze nedir bilirsin. Bizde insanoğlu şirazesiz kalmış. Hayat onun için ahenksiz...
Konuşmanın bir işe yaramadığını anladıkça daha fazla konuşur olmuştum. Özellikle kadınlar arasında.
...
Kendi payıma, bir an olsun yüreğimin rahat ettiğini bilmiyorum.