ayşe
@sayegah
Şu anda okuduğu kitaplar
Müminin niyeti, amelinden hayırlıdır.
Reklam
İnsanın Amelini Önemsemesi ya da Yüz Çevirmesi
Kulun amel ve davranışlarına bakarkenki durumu, belirttiğimiz gibi bir kandil yakan insanın durumuna benzer. Kandilden çıkan ışıklar, belirttiğimiz tarzda kendisine ulaşır. Böyle bir insan, bu ışıklar ortaya çıktıktan sonra bir daha kandile bakar mı? Hayır bakmaz! Bunun yerine, kendisine bu davranışları yapma imkânı veren Hakk'a şükreder. İşte birleyen de (muvahhid) tıpkı böyledir. Birleyenin sırrı (kalbi), iman hakikatleriyle açık bir şekilde -Rahman'ın verdiği hidayet nuruyla müşahede yoluyla- Allah'ın büyüklüğünün, kudretinin, yüceliğinin ve tekliğinin izlerini görür.
Böyle bir durumda, kendi yaptığı ameline iltifat etmez, ona bel bağlamaz, sadece Allah'a bel bağlar. Hakk'ın ihsan ve merhametinin lütuflarını, kullarına yakınlığının kanıtlarını görmenin nurlarında boğulur. Artık nefsinin hareketlerine bakmaktan uzaklaşır. Nefsine bakmak yerine, kötü huylarını ve çirkin isteklerini gördüğü için nefsini kınar ve eziklik duyar.
O halde akıllı kişi kulluğa layık ve yaraşır olan miktarın dışında, kalbin fiilini kendisine ait görmez ve kendisini ilgilendirmeyen işler karşısında susar. Çünkü akıllı bir kulun kendisini ilgilendirmeyen şeylerden alıkoyacak ilgileri olmalıdır. Bir insan tevhit binasını, imanının esasını, marifetinin yerini yıkarsa, kendisinden başka onu yapacak kimdir ki?
İnsanların, ruh ve irade bakımından parça parça bölünüp ayrılmaları, insanlığın bunca sefaletlerini yaratıyor. Hele bir milletin fertleri arasında zümreleşmeler her gün yeni felâketler doğurucudur. Varlıklar arasındaki ayrılıklar zahiridir, varlık birdir. İnsanlar arasındaki başkalıklar, aynada görülen hayal gibi aldatıcıdır, insan birdir. Bir milletin fertleri, aynı vücudun organları olduklarını, aynı iradenin emrinde bulunduklarını unuttukları zaman millet yıkılır. Birlikten ayrılan, birliği bozan hasta bir ruhtur, hasta bir varlıktır. Sıhhatli yaşayışta kinler yok, düşman dâvalar yoktur. Kin ve garaz, varlığın kendi kendine inanmadığı yerde doğan bir âfettir. Mutlaka sahibini mahvedecektir. İnandığımız varlık, Bir, âlemşümul ve sonsuz Varlık, aşkın var kıldığı eşsiz eserdir. Biz ise O'nun en mükemmel parçasıyız. Artık felsefemizin formülünü ortaya koyabiliriz:
Hareket ediyorum, düşünüyorum, Birliği seviyorum, o halde varım.
İnsan ilmini kendinde derinleştirmesi, şahsiyetini darlıktan kurtarıp genişletmesi gereklidir. İnsan ruhu âleme doğru yayılırken aynı zamanda kendi içinde derinleşmelidir.
Reklam