İkiyüzlülük içime işlemiş olsa da asla bir sahtekar değildim; her iki yüzüm de yapmacıksızdı; gündüz gözüyle öğrenip ufkumu genişletmeye ya da üzüntü ve acılarımdan kurtulmaya çabalarken ne denli kendimsen, zincirlerimden boşanıp utanca batarken de o ölçüde kendimdim.
Eğer nasıl biri olduğumu bilseydiniz, şu anda beni selamlarken yüzünüzde gördüğüm o tatlı, dostane gülümseme kim bilir nasıl donup kalırdı dudaklarınızın kıyısında!
Tanrım, bugünlerde onu amma çok değiştirdiler. İsa ‘aileden’ biri artık. Onu öyle allayıp pulladık ki(yoksa sıradanlaştırdık mı?) Tanrı kendi oğlunu tanıyor mudur diye merak ediyorum sık sık.