Labor unions were undermined with growing regularity, their leaders harassed and assaulted, and membership declined; 20,000 civil servants and schoolteachers were dismissed; newspaper and radio
offices were the subject of police raids; universities were urged to rid themselves of leftist professors.
The breakup of the huge financial combines like Mitsui and Mitsubishi was discontinued; the emperor, it was decided, would not be tried as a war criminal; SCAP officials began to make plans for "housebreaking the unions"; and the original policy for complete demilitarization of Japan was abandoned as unrealistic.
Basically, elements in the Occupation were finding it expedient to go easy on the right side of the Japanese political spectrum. Among the components of the right were the yakuza gangs, many of which were tied to conservative politicians ranging from right-centrists to closet ultranationalists. The gangs were almost always thoroughgoing anti-Communists, and this, for some SCAP officials, was good enough. The fact that they made life miserable for a sizable section of the Japanese public was merely an unfortunate side effect.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ne güzel orta yolu bulmuşlar öyleTarih
Hükümet grev yapma konusunda kaybedilmiş bir hakkın yerine, resmi bir işveren sendikası olarak Kamu Tahkim Kurulu'nu atadı. Kurulun ilk önemli sınavı, demiryolu işçilerinin hükümet hatlarında daha yüksek ücret talep etmeleriydi. Kurul altı ay boyunca olayı inceledi ve ücretleri %25 arttırmaya karar verdikten sonra, hükümet tavsiyeyi kabul etmeyi reddetti ve onun yerine %3'lük bir artışı savundu. Sendikalar SCAP'a grev yapma hakkının iptal edilmesinin adil olmadığını bildirdi; SCAP pazarlıkların yurtiçi bir mesele olduğunu dile getirdi. Bunun neticesinde, demiryolu işçileri hiçbir ücret artışı alamadı.
Sayfa 228
