Suna Çapar
@scapar
10 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Hoşça kal, öğretmenim; hoşça kal ilkokulum, çocukluğum; ilk sevgim, hoşça kal...
"Ne doğumumuz ne ölümümüz ne de doğumla ölüm arasında can cekişerek sürdürdüğümüz hayatlar bize ait. Başkalarının isteklerinde doğuyor, başkalarının istediği gibi yaşıyor ve başkaları yüzünden ölüyoruz. Bizim sandığımız hayat bizim değil,bizim sandığımız beden bizim değil."
"Peki Adnan abi, öldürdüğümüz insanın hayatı bizim mi?"
Oysa uçmak üzerine düşünmek istiyorum. Bir yükü değil bir hafifliği hissedesim var.
Hava kararmıştı. Bir sokağın ortasında durdum. Artık bu sokağı bile bitirmek isteği kalmamıştı bende. Yeni bir sokak, yeni bir karanlık başlayacaktı....
Acaba iyi bir şey olacak mı? Hayır! dedim kendime. İyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. Sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. Ya da hiç bir şey çıkmaz.