Emre Varışlı
@scapegoatdown
Bilim kurgu yazıyorum, üstüne bir de şiirler yazıyorum…
Aslında ben de sizin gibi anlam arıyorum…
İlk kitabım ‘Karanlık Ormanın Kıyısında’ satışta.
Instagram : @famelessauthor
Dalgalandı ruhum Kasım’ın sonuydu,
Vurdu benliğimin kıyısına ardı ardına.
Her dalga ile giden bir parça,
Yeri dolacak mı bilmem.
Dolmaz ama gidişine bakılırsa.
Zaten gelse yerine,
Ben aynı ben olmam ki..
İstemem de başka ben olmayı,
Ben ruhumun dalgaları ile,
Kırık dökük kıyılarımla,
Gidenlerin gelmeyeceğini bilerek,
Parça parça üstüne koyarak,
Var ettim bu beni.
Başka dalgalar,
Başka kırık dökük kıyılar,
Başka benler,
O zaman ben olmam ki..
Yoruldum be çocuk,
Ama yılmadım
Yedi düvel geldi üstüme
Kurşun attım
Kurşun yedim
Mehmetlerimi ölüme gönderdim
Onyedisinden yetmişine
Gözümü kırpmadan
Gözlerini kırpmadan
Yoruldum be çocuk
Ama inandım
Ümmetin içinde
Milletin ışığını gördüm
Kömürün içinden
Elması çıkardım
Göktürkünden Uyguruna
Bir tarihi canlandırdım
Dörtbin yıllık maziyi
Cumhuriyet ile taçlandırdım
Bumin kağanı…
Kül tigin’i unutana
Unutturana
‘Ne mutlu Türküm diyene’
Diyerek uyandırdım
Çok yoruldum be çocuk
Ama yılmadım, hep inandım
Sen niye yoruldun peki çocuk
Hayatının baharında,
Sonbaharında ama
Kozalar kelebeklere döndü
Mevsime inat
Aşık oldun çılgınca yine
Çünkü Aşk deliliğe dahil
Sonbaharda gelen aşk zordur
Önü kış, bilmezsin ne olacak
Belki verdiğinden çok alacak?
Belki de yaralar açacak
Kimsenin göremediği derinlerde
Acı verecek ince ince
Ama diyebilir misin hayır aşka?
Ferhat diyemedi, Mecnun da
Bilsen acı çekeceksin
Yine de sarılırsın sımsıkıca
Aşık olduğuna değil, aşka
Bilsen de çekip gideceğini
Alırsın kollarına
Zaman o anda dursa?
Kelebeklerin ömrü kısa
Bıraktıklarında kanat çırpmayı
Tek elinde kalan
Ruhunun mezarlığındaki kırık dökük kozalar
Sonbahar kışa döndüğünde
Hani o en zayıf olduğun an var ya
Gecenin dördü, odanda tek hareket eden şey sigaranın dumanı