sadece yakınlarım mı, arkadaşlık ya da ahbaplık ettiğim, hayata birlikte başladığım pek çok başka insan da; daha dün hayata başlarken hiç bitmeyeceğinden emindiler, ama her şey başladı, aktı ve gözümün önünde sona erdi... hem de bir çırpıda, gözümün önünde!
kadere inanmak insanı rahatlatır. gücü burda.
kadere inanmak insanı sorumluluktan kurtarır. yanlışı burda. kaderle rahatlamak insan çaresizliğinin ürünü. ya çaresizlik? o neyin ürünü?
kadınları hayata katılmamış, kadınları toplum dinamiğine katılmada engellenmiş, kadınları bastırılmış hiçbir toplum demokrasiye ulaşamamıştır, özgürleşememiştir, çağdaş olamamıştır.