Mustafa Bey şöyle anlatıyor:
Kitap sevgisi diye bir sevgi vardır sanırım.Ana sevgisi, kardeş sevgisi, yâr sevgisi gibi bir sevgi. Bu sevgi insanın içinde doğuştan mıdır? Yoksa sonradan mı uyanır? Bunu bilmiyorum Daha doğrusu ,ben şöyle inanıyorum: Kitap sevgisi de bütün öbür sevgiler gibi doğuştan vardır; ama uyuyordur. Onun, zamanı gelince uyandırılması gerekir. Kitap sevgisinin ben de nasıl uyandığını düşünüp bu kanıya varıyorum.
Öğretmenliğe ara verdim. Bu karar, evet kolayına kaçmaktı, kopmanın, kendi kendine, " Bir daha hiçbir şey asla böyle olmayacak, " demenin verdiği ferahlama, her şeyi yakmak içinizi yakan üzüntüleri telafi ediyor; sarhoşluk gibi.